وداع احساسی مسی: غم‌انگیزترین روز فوتبالم است

به گزارش ورزش اپ، لیونل مسی آخرین بازی ملی خود با پیراهن تیم ملی آرژانتین را در ورزشگاه مونومنتال انجام داد و این رویداد، فراتر از یک مسابقه فوتبال، به آیین وداع با یکی از برجسته‌ترین چهره‌های تاریخ این ورزش مبدل گشت. تیم ملی آرژانتین در این مسابقه دوستانه با سه گل تیم بنین را از پیش رو برداشت و مسی با ثبت یک گل از روی نقطه پنالتی و ارسال دو پاس گل، پرونده بازی‌های ملی خود را با نمایشی خیره‌کننده بست. این ستاره فوتبال که از سال ۲۰۰۵ میلادی پیراهن تیم ملی کشورش را به تن داشت، در واپسین حضور خود تمام ۹۰ دقیقه را در مستطیل سبز به میدان رفت و در فضایی سرشار از احساس و تشویق‌های پرشور هواداران، با عرصه ملی وداع کرد. او طی دو دهه حضور در تیم ملی، در ۲۰۸ بازی به میدان رفت و با به ثمر رساندن ۱۲۶ گل، عنوان برترین گلزن تاریخ آلبی‌سلسته را به خود اختصاص داد و مهم‌ترین افتخارات ممکن از جمله دو عنوان قهرمانی در کوپا آمریکا و جام جهانی ۲۰۲۲ را برای کشورش به ارمغان آورد. پس از سوت پایان مسابقه، مسی در آیین خداحافظی خود در مقابل تماشاگران حاضر شد و درباره بیش از بیست سال فعالیت در تیم ملی، سختی‌های مسیر، افتخارات بزرگ، هم‌تیمی‌ها و حس و حال خود در این شب به‌یادماندنی سخن گفت.

صحبت‌های کامل لیونل مسی در مراسم خداحافظی «خب، واقعیت این است که امروز گفتن چیزی بسیار دشوار است. احساسات زیادی دارم و مسائل مختلفی در ذهنم می‌گذرد. طبیعتاً اولین چیزی که به آن فکر می‌کنم، پدرم است. همانطور که در نامه خداحافظی‌ام گفتم، چیزی جز قدردانی ندارم. افتخار بسیار بزرگی بود که طی بیش از ۲۰ سال از این پیراهن دفاع کردم. حتی در بدترین لحظات، که آنها را پشت سر گذاشته‌ایم و خودم نیز تجربه‌شان کرده‌ام، هرگز از مبارزه، تلاش، گذاشتن تمام توانم و تلاش برای حضور در تیم ملی دست نکشیدم. اینکه دیگر نتوانم به اینجا بیایم، درد بسیار بزرگی خواهد بود. به شما قسم می‌خورم که دوست دارم تمام عمرم به اینجا بیایم. بازی کردن برای تیم ملی آرژانتین زیباترین اتفاقی است که می‌تواند برای یک انسان رخ دهد؛ واقعاً زیباترین اتفاق ممکن است. همان طور که گفتم، با اینکه دوست دارم تمام عمرم اینجا باشم، اما اکنون زمان آن فرا رسیده است. جام جهانی ۲۰۲۲ با تمام اتفاقاتی که برایم رقم خورد، بیش از حد خاص بود. خوش‌شانس بودیم که توانستیم رویای من و رویای تمام کشور را محقق کنیم و دوباره قهرمان جهان شویم. در جام جهانی امسال بسیار به قهرمانی نزدیک شدیم و واقعیت این است که هیچ اتفاق عجیبی، آن طور که گفته می‌شود، رخ نداد. بازی مقابل انگلیس از نظر بدنی و احساسی فشار بسیار زیادی به ما وارد کرد و خستگی زیادی به همراه داشت. با شرایطی که داشتیم، به زحمت خودمان را به بازی رساندیم. مثل همیشه با این پیراهن مبارزه کردیم. هیچ تردیدی نداشته باشید که تمام هم‌تیمی‌هایی که در کنارم بودند، همیشه همه توان‌شان را برای این پیراهن گذاشتند؛ همیشه. از هم‌تیمی‌هایم بابت این مدتی که فرصت داشتم در کنار این گروه باشم تشکر می‌کنم؛ مدت زیادی بود. آنها باعث شدند رویای دوران کودکی‌ام، یعنی قهرمانی در جام جهانی، قهرمانی در کوپا آمریکا و قهرمانی در فینالیسیما، محقق شود.»

افتخار بزرگی بود که چه در داخل مستطیل سبز و چه بیرون از آن، در کنار این بازیکنان حضور داشته باشم. رقابت در کنار مردان مبارزی که آماده بودند بالاترین بهای ممکن را برای موفقیت تیم بپردازند، مایه مباهات من بود. بدون شک بسیاری از موضوعاتی را که مایل به بیانشان بودم از خاطر برخواهم برد، چرا که این دقایق برای من بسیار سنگین و عاطفی است. بدون تردید جای خالی بازی در این ورزشگاه را به شدت احساس خواهم کرد. من این توفیق را داشتم که به اقصی نقاط کشور سفر کنم و در شهرهای گوناگون به میدان بروم و همواره با موجی از مهر و محبت مردمی مواجه شوم. من عمیقاً سپاسگزار تمامی تجربیاتی هستم که پشت سر گذاشته‌ام و از تمام این سال‌ها قدردانی می‌کنم. در هر شهری که حضور یافتیم، سکوهای ورزشگاه‌ها از حضور هواداران لبریز بود و مردم با تحمل سختی‌های فراوان و تلاش بسیار، خود را به محل مسابقات می‌رساندند. آگاهیم که سفر کردن و حضور یافتن در رقابت‌های مهمی چون جام جهانی و کوپا آمریکا تا چه اندازه دشوار است، اما با این وجود، در تمامی شهرها فضای خانگی و حمایت همه‌جانبه را لمس کردیم. دقیقاً در همین زمین، یکی از شیرین‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین خاطرات ورزشی‌ام رقم خورد؛ روزی که پس از فتح جام جهانی در اینجا به مسابقه پرداختیم. آن روز تاریخی تا ابد در ذهن من، هم‌رزمMانم و خانواده‌ام حک خواهد شد و با وجود گذشت زمان، تماشای مجدد تصاویر آن روز همچنان مرا منقلب می‌کند. این واقعه فراتر از تصور زیبا بود. صمیمانه از همگی سپاسگزارم. امروز اما در همین استادیوم، تلخ‌ترین لحظه دوران ورزشی‌ام را تجربه می‌کنم؛ لحظه وداع با پیراهن ملی و تک‌تک شما عزیزان. دلتنگ حضور در میان شما و دفاع از آبروی این سرزمین خواهم شد. با این وجود، از این پس نقش من تغییر خواهد کرد و در جایگاه یک هوادار، در کنار سایر شما عزیزان به پشتیبانی از این بازیکنان و نسل‌های آینده تیم ملی خواهیم پرداخت. ما همواره دست در دست هم و متحد باقی خواهیم ماند، چرا که بارها به اثبات رسید که همدلی و اتحاد ما، بر هر قدرت دیگری غلبه خواهد کرد.»