نقش گزارشگر مشهور در فوتبالیست شدن ستاره جوان آبی‌ها

به گزارش ورزش اپ، امیرمحمد رزاقی‌نیا، هافبک جوان استقلال، دیشب در برنامه «فوتبال برتر» از چالش‌ها و روزهای دشوار ابتدای دوران فوتبالی‌اش سخن گفت؛ از دوران نوجوانی و سفر تنهایی‌اش در سیزده‌سالگی از یزد به پایتخت، دورانی که تا آستانه قطع امید و بازگشت به زادگاهش پیش رفت. وی همچنین از نقش پررنگ محمد سیانکی، مربی پیشین خود در آکادمی کیا و از گزارشگران شناخته‌شده فوتبال، قدردانی کرد و حضور او را در پیشرفت ورزشی‌اش تعیین‌کننده خواند. رزاقی‌نیا در تشریح آغاز این ماجرا اظهار داشت: «من چهار سال در فولاد یزد بودم؛ از ۹سالگی تا ۱۳سالگی. سپس در ۱۳سالگی به‌تنهایی به تهران آمدم و به آکادمی کیا رفتم. روزی که به تهران آمدم، همراه خانواده‌ام بودم، اما بعد از اینکه من را در خوابگاه گذاشتند، آنها به یزد برگشتند. تنها زندگی کردن در ۱۳سالگی برایم بسیار سخت بود.» وی افزود: «در ابتدا برای تست به آکادمی کیا رفتم. آقای مهدی مهدوی‌کیا گفتند که من را می‌خواهند و باید به تیم اضافه شوم. برای من سخت بود که از یک شهر دیگر به تهران بیایم. پدرم من را به تهران آورد و بعد برگشت و من تنها ماندم.» این بازیکن در خصوص وضعیت خود در آن دوران افزود: «در مقطعی نفر بیستم تیم بودم و حتی به‌عنوان بازیکن تعویضی هم وارد زمین نمی‌شدم. کادر فنی اعتماد زیادی به من نداشت و در بسیاری از بازی‌ها و تمرین‌ها پشت دروازه می‌ایستادم. شرایط به جایی رسید که می‌خواستم به یزد برگردم.» او در ادامه، پیوستن محمد سیانکی به کادرفنی آکادمی کیا را نقطه تحولی در زندگی ورزشی‌اش برشمرد و گفت: «یک سال آقای سیانکی مربی ما شدند. همان سال تصمیم گرفتم بیشتر تلاش کنم. هر روز حدود شش ساعت تمرین می‌کردم و با خودم می‌گفتم باید حقم را بگیرم و بازی کنم.»

هافبک آبی‌پوشان در تشریح جزئیات برنامه فشرده روزانه‌اش عنوان کرد: «ساعت ۹ شب می‌خوابیدم و ساعت ۷ صبح بیدار می‌شدم. از ساعت ۸ تا ۱۱ تمرین می‌کردم و بعد با مترو به محل تمرین می‌رفتم. مسیر رفت‌وبرگشت حدود چهار ساعت طول می‌کشید و بخش زیادی از روزم در مسیر و تمرین سپری می‌شد.» او سپس به تنگناهای مالی خانواده‌اش پرداخت و گفت: «بعد از مدتی پدر و مادرم هم به تهران آمدند. پدرم برای اینکه بتواند حقوق بازنشستگی بگیرد، زودتر بازنشسته شد و شرایط مالی خانواده سخت‌تر شد. برادرم در یزد فوتبال بازی می‌کرد و ما در تهران بودیم. با کاهش درآمد، زندگی برایمان دشوار شد. حتی ماشینمان را فروختیم و با موتور رفت‌وآمد می‌کردیم.» رزاقی‌نیا تصریح کرد: «فشار زیادی روی من بود، هم از نظر زندگی و هم از نظر فوتبال. حتی احساس عذاب وجدان داشتم، چون خانواده‌ام به خاطر من سختی می‌کشیدند، در حالی که خودم در آکادمی کیا بازی نمی‌کردم.» وی درباره تلاش‌های شخصی‌اش برای پیشرفت بیان داشت: «در یک حیاط کوچک هر روز روپایی می‌زدم. یک روز رکورد ۲۶۰۰ روپایی زدم که حدود چهار ساعت طول کشید. می‌خواستم آن‌قدر تلاش کنم که بتوانم جایگاهم را به دست بیاورم.» او در پایان پیرامون سرانجام این تلاش‌ها گفت: «پس از دو سال، آقای حسین عبدی من را دعوت کردند و در آکادمی کیا به بازیکن فیکس تبدیل شدم. ابتدا حدود ۳۰ دقیقه بازی می‌کردم و به‌تدریج زمان بازی‌ام به ۹۰ دقیقه رسید. پنج سال در رده‌های ملی حضور داشتم و در ۱۷سالگی از آکادمی کیا به گل‌گهر پیوستم.»