کرواسی 1-2 اسپانیا | مرینو ارتش کرواسی را نابود کرد

به گزارش ورزش اپ، در فوتبال پر از زرق‌وبرق، هیاهو و جنجال‌های بی‌پایان، بازیکنی مثل میکل مرینو اهل خودنمایی نیست؛ با این حال او کلید موفقیت اسپانیاست. میکل که پیش‌تر بارها در آرسنال نشان داده بود می‌تواند به تنهایی سرنوشت مسابقات را برای میکل آرتتا رقم بزند، دیشب در شهر اسپلیت کرواسی، نتیجه را به نفع تیم ملی کشورش برگرداند و اسپانیایی که با یک گل عقب افتاده بود، با درخشش او ۲ بر ۱ به پیروزی رسید. ورود او به زمین جریان مسابقه را برابر تیم خشن و جنگنده‌ی کرواسی کاملاً دگرگون کرد و کفه ترازو را به سمت لاروخا سنگین کرد.

گل‌های پیاپی مرینو، اسپانیا را مستقیماً راهی مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ ملت‌های اروپا ساخت. ارزش این برد بسیار بالاست، زیرا رقیب آن‌ها تیم دست‌پاچه‌ای نبود، بلکه کرواسی بود. شاگردان لوکا مودریچ نمایشی در سطح استانداردهای جهانی داشتند، ولی اسپانیا نشان داد که راه پیروزی در هر شرایط آب‌وهوایی و تاکتیکی را به خوبی می‌شناسد. لاروخا وقتی تحت فشار شدید قرار می‌گیرد، درست مانند دیدار با انگلیس در ومبلی، آرامش خود را حفظ می‌کند، با صبر و حوصله منتظر فرصت مناسب می‌ماند و در نهایت ضربه نهایی را وارد می‌کند.

تیم میزبان که چند روز قبل شکست سنگینی را برابر انگلیس تجربه کرده بود، با تمام وجود و برای حفظ اعتبار خود قدم به زمین گذاشت. کرواسی مهد نوابغ مستطیل سبز و خالق لحظات ماندگار فوتبالی است و به هیچ وجه تن به قبول دو باخت متوالی نمی‌داد. مسابقه تازه شروع شده بود که میکل اویارزابال روی مچ پا خطای خشن بازیکن حریف را تجربه کرد. حضور اسپانیا به عنوان قهرمان جهان بهترین محرک برای بیدار شدن این تیم زخم‌خورده بود.

کرواسی در خط دفاعی و هنگام از دست دادن توپ، یادآور آرژانتین بود؛ با انرژی و شدتی خیره‌کننده که از سخنرانی انگیزشی مودریچ در رختکن سرچشمه می‌گرفت. آن‌ها به محض تصاحب توپ به مهاجمانی بسیار فرز شبیه دوندگان سرعت تبدیل می‌شدند و ساختار تاکتیکی اسپانیا را به هم می‌ریختند. در سمت چپ زمین، ایوان پریشیچِ خستگی‌ناپذیر مدافعان را پشت سر گذاشت و شب سختی را برای مارک پوبیل رقم زد.

اسپانیا که با ترکیب اصلی و قدرتمندی قدم به میدان گذاشته بود، خودش را در چالش تاکتیکی دشواری دید. در این آشفتگی، فقط لامین یامال بود که هر بار در نبردهای تک‌به‌تک با یوشکو گواردیول قرار می‌گرفت، خط دفاع حریف را آزار می‌داد و به عنوان تنها نقطه‌ی روشن تیمی که استرس بر آن غلبه کرده بود، خودنمایی می‌کرد.

البته سپردن تمامی بار خط حمله به دوش لامین یامال انتخاب درستی نبود، چرا که حریف تمام تمرکزش را روی مهار او گذاشته بود و اسپانیا نیاز به گزینه‌های تهاجمی دیگری داشت. با این وجود، بازیکنانی مثل الکس بائنا، دنی اولمو و اویارزابال فروغ همیشگی را نداشتند و بازی فیزیکی و پرس سنگین کروات‌ها نتیجه داده بود.

واکنش عالی اونای سیمون در برابر شوت ماتانوویچ می‌توانست کار را تمام کند، اما گل ریباند پریشیچ همه‌ی معادلات را به هم ریخت. این گل زنگ خطری جدی برای اسپانیا بود و نوید یک بازی بسیار دشوار را می‌داد. از زمان مسابقه در ومبلی که انگلیس برای مقطعی کنترل بازی را در دست گرفته بود، اسپانیا تا این اندازه تحت فشار و درماندگی قرار نگرفته بود. ماتانوویچ و پریشیچ بارها تا آستانه‌ی زدن گل دوم پیش رفتند.

اسپانیا همچنان در گشودن دروازه کرواسی ناکام بود و در درگیری‌های فیزیکی و نبردهای تن‌به‌تن میانه‌ی میدان مغلوب می‌شد. تنها ابهام موجود این بود که توان بدنی بازیکنان کرواسی تا چه زمانی دوام خواهد آورد؛ تیمی که مدام مرتکب خطا می‌شد و به تصمیمات داور اعتراض می‌کرد.

اما این پرسش پاسخ خود را به سرعت پیدا کرد. با فروکش کردن هیجان و افت بدن کروات‌ها، کنترل توپ و میدان به دست اسپانیا افتاد و این تیم به جای حملات مقطعی، سراپا حمله شد. فشار اسپانیایی‌ها روی دروازه حریف شبیه به ورزش هندبال شده بود و آن‌ها از پشت محوطه جریمه برای رسیدن به گل تلاش می‌کردند. وقتی موتور محرک اسپانیا به کار می‌افتد، مهار آن غیرممکن است.

در همین دقایق بود که لوئیس دلافوئنته مهره‌ی ارزشمند خود را به زمین مسابقه فرستاد. میکل مرینو که جانشین بائنا شده بود، در فوتبال جزیره به عنوان تعویض طلایی شناخته می‌شود، اما عملکرد او برای اسپانیا فراتر از این تعاریف بود. او در نقاطی از زمین صاحب توپ می‌شد که دفاع حریف را به زانو درمی‌آورد. حضور او در زمین مشخص است اما زمان اثرگذاری‌اش غیرقابل پیش‌بینی؛ مرینو یک نعمت بزرگ برای تیم ملی اسپانیاست.

اسپانیا با هدایت پدری در مرکز زمین نبض بازی را در دست داشت و بوی گل به مشام می‌رسید. هر پاسی که به لامین یامال می‌رسید خطرساز می‌شد و مدافعان خسته‌ی کرواسی را به دردسر می‌انداخت. سرانجام در شلوغی محوطه جریمه، ضربه‌ی پای چپ مرینو به تور دروازه نشست تا امیدهای قهرمان جهان در اسپلیت زنده شود.

دلافوئنته برای مدیریت شرایط و حفظ سلامتی بازیکنان، یامال را تعویض کرد. اونای سیمون با مهار دیدنی پای خود مانع از گلزنی پریشیچ شد و کمی بعد نیز پریشیچ با دریافت کارت قرمز از زمین اخراج شد. در این لحظات بازیکنان کلیدی اسپانیا فرصت هنرنمایی پیدا کردند. مرینو پس از دریافت توپ در محوطه جریمه، آن را به زیبایی مهار کرد و با یک شوت محکم پای چپ گل دوم را به ثمر رساند. او پس از این گل مهم به سمت پرچم کرنر دوید و پرچم کشورش را بوسید؛ بردی سرنوشت‌ساز که اثبات کرد اسپانیا در سخت‌ترین شرایط هم راه پیروزی را پیدا می‌کند.