امپراتوری خودمختار امباپه در رئال مادرید!

به گزارش ورزش اپ، رئال مادرید همواره با انتشار گزارش‌های مربوط به ارزش تجاری‌اش، به خود می‌بالد؛ از رتبه‌بندی‌های «برند فاینانس فوتبال» و «فوربس» گرفته تا «فوتبال بنچمارک» و گزارش‌های دیگر، این باشگاه در صدر جای دارد و ارزشش در خوش‌بینانه‌ترین تخمین‌ها به ۹.۵ میلیارد دلار می‌رسد. رئال مادرید قدرتمندترین برند ورزشی دنیاست، اما با این حال قدرت مهار ستاره‌هایی همچون کیلیان امباپه و وینیسیوس را که خودِ این ارزش را خلق کرده‌اند، ندارد. رفتارهای اخیر ستاره فرانسوی، این تضاد را عیان‌تر کرده است.

حق تصویر، موضوع اصلی در مذاکرات تمدید قرارداد وینیسیوس و جذب امباپه بود و همین مسئله در قراردادهای آتی امباپه و جود بلینگام نیز نقشی تعیین‌کننده ایفا خواهد کرد. امباپه در سال ۲۰۲۴ با توافقی که طبق آن ۸۰ درصد حق تصویرش را حفظ کرد و تنها ۲۰ درصد را به رئال سپرد، به مادرید آمد؛ نسبتی که با توجه به سیاست‌های سنتی این باشگاه در تعادل‌بخشی به سهم بازیکنان، استثنایی محسوب می‌شود. قرارداد امباپه با شرکت On، نمونه دیگری از این استقلال تجاری است؛ او پس از ۲۰ سال همکاری با نایکی را پایان داد تا به چهره تبلیغاتی برند سوئیسی On تبدیل شود؛ قراردادی که شامل وجه نقد و سهام است. اگرچه آدیداس تولیدکننده لباس رئال است، اما امباپه برای کفش‌ها و پروژه‌های شخصی‌اش مسیر مستقل خود را می‌رود. به عبارت دیگر، برند رئال مادرید به دیده شدن بازیکن کمک می‌کند، اما هویت تجاری او را بلعیده نمی‌کند.

وینیسیوس نیز در تمدید قراردادش تا سال ۲۰۳۲ به توافقی مشابه در زمینه حق تصویر دست یافت که بر اساس گزارش‌ها، سهم او را افزایش داده است. از سوی دیگر، امباپه و بلینگام که قراردادشان در سال ۲۰۲۹ به پایان می‌رسد، تا سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ با چالشی جدی در مذاکرات تمدید بر سر تقسیم حق تصویر مواجه خواهند بود.

این استقلال بازیکنان از مرزهای اقتصادی فراتر رفته است. پیش از بازی با الچه، زمانی که باشگاه قصد داشت با پیراهن‌های «همه ما سئوتایی هستیم» از سئوتا حمایت کند، امباپه و وینیسیوس با تا کردن پیراهن‌ها مانع از دیده شدن این شعار شدند و کوناته نیز آن را در دست گرفت. باشگاه بعدها از حق آزادی بیان آن‌ها دفاع کرد. امباپه بعداً در توضیح این اقدام گفت که با سئوتا «کاملاً اعلام همبستگی» می‌کند اما در عین حال می‌خواست با مهاجرانی که جان خود را از دست داده بودند نیز ابراز همبستگی کند و از «اولویت دادن به رنج یک گروه» اجتناب کند. این موضع‌گیری نشان‌دهنده استقلال فکری اوست که حاضر نیست زیر سایه یک کمپین جمعی، دیدگاه شخصی‌اش نادیده گرفته شود.

همین رویکرد در مدیریت مصدومیت زانوی او نیز دیده شد؛ جایی که امباپه برای مشورت به متخصصان مورد اعتمادش در پاریس مراجعه کرد، در حالی که رئال مادرید مسیر درمان محافظه‌کارانه زیر نظر کادر پزشکی خودش را توصیه می‌کرد. امباپه شایعات مربوط به معاینه اشتباه زانو را تکذیب کرد، هرچند روایت رسانه‌های فرانسوی متفاوت بود.

در مسائل ورزشی نیز امباپه سلسله‌مراتب را بی‌چون‌ و چرا نپذیرفته است. او پس از نشستن روی نیمکت در دیدار مقابل اوویدو، آربلوا را عامل تبدیل شدن خود به «مهاجم چهارم رئال مادرید» دانست. در مورد توپ طلا نیز امباپه صراحتاً بلندپروازی‌هایش را بیان کرده و گفته: «من همیشه فکر می‌کنم بهترین هستم» و «امسال می‌تواند سال خوبی برای من برای بردن توپ طلا باشد».

در نقطه مقابل، رودری، قهرمان جهان و از مدعیان همان جایزه، در واکنش به حمایت باشگاه بارسلونا از لامین یامال گفت: «باشگاه لامین را انتخاب کرده و این کاملاً قابل قبول است.» ژوزه مورینیو نیز از امباپه حمایت کرده و با بازی دادن کامل او در تمام ۶۳۰ دقیقه هفت بازی نخست فصل بدون حتی یک تعویض، جایگاه او را تثبیت کرده است. در نهایت، امباپه نه مستقیماً در تقابل با رئال است و نه کاملاً در خدمت آن؛ این یک کشمکش قدرت است که در آن ستاره فرانسوی به پشتوانه امپراتوری تجاری‌اش، دست بالا را در اختیار دارد.