مرگ بوکسور مشهور پس از ۱۱ سال جنگ با فلج کامل! 

به گزارش «ورزش اپ»، پریچارد کولون، بوکسور ۳۳ ساله اهل پورتوریکو، پس از گذشت ۱۱ سال از مسابقه‌ای که سرنوشتش را دگرگون کرد، چشم از جهان فروبست. این ورزشکار که از امیدهای درخشان وزن سوپروولترویت جهان بود، در سال ۲۰۱۵ طی مبارزه با ترل ویلیامز دچار جراحت سنگین مغزی شد و سال‌های باقی‌مانده عمرش را تحت مراقبت‌های ویژه گذراند تا سرانجام در اثر عوارض همان آسیب‌دیدگی جان باخت. کولون ۲۳ ساله در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۵ در حالی به مصاف ویلیامز رفت که با ۱۶ برد پیاپی (شامل ۱۳ ناک‌اوت) شکستی در کارنامه نداشت.

در جریان آن مسابقه نفس‌گیر، کولون مکرراً به جو کوپر، داور مسابقه، درباره ضربات غیرقانونی حریف به پشت سرش -که در بوکس به ضربات خرگوشی مشهور است- اعتراض می‌کرد. در راند هفتم و پس از زمین خوردن کولون، داور سرانجام یک امتیاز از ویلیامز کسر کرد، اما مبارزه ادامه یافت. در راند نهم، کولون دو مرتبه دیگر نقش بر زمین شد. در نهایت مربیان او به اشتباه و با تصور اینکه مبارزه ۱۰ رانده به پایان رسیده است، دستکش‌های او را باز کردند؛ اقدامی که منجر به دیسکالیفه شدن کولون و اعلام پیروزی برای ویلیامز شد.

پس از اتمام بازی، کولون در رختکن دچار سرگیجه شدید، حالت تهوع و از دست رفتن هوشیاری شد. او به سرعت راهی بیمارستان شد و پزشکان خونریزی گسترده مغزی را تشخیص دادند. کولون پس از یک عمل جراحی اورژانسی، ۲۲۱ روز را در کما سپری کرد. پس از بیداری از کما، مشخص شد که او توانایی تکلم، حرکت و زندگی مستقل را برای همیشه از دست داده و برای زنده ماندن به مراقبت شبانه‌روزی خانواده‌اش وابسته شده است.

کولون در سال ۲۰۲۱ نیز عمل جراحی سنگین دیگری را پشت سر گذاشت، اما بهبودی حاصل نشد. هم‌اکنون پرونده شکایت حقوقی خانواده او از پزشک حاضر در کنار رینگ و متولیان برگزاری آن مسابقه همچنان مفتوح است. این قهرمان جوان که دیگر هرگز نتوانست به زندگی عادی برگردد، سرانجام مغلوب آسیب‌های مغزی شد و نامش در تاریخ ورزش ماندگار گشت.

برای ترل ویلیامز، حریف آمریکایی پریچارد کولون، آن مبارزه سال ۲۰۱۵ به نقطه عطف تلخ زندگی‌اش بدل شد. او که سال‌ها تحت فشارهای شدید افکار عمومی بود، همواره تأکید داشت: «هیچ خصومتی با کولون نداشته و هرگز قصد ایجاد چنین فاجعه‌ای را نداشته است.» ویلیامز با ابراز پشیمانی عمیق گفته بود که هر روز برای آرامش کولون دعا می‌کند، اما سنگینی روانی این حادثه به قدری بود که مسیر زندگی خودش را نیز تغییر داد و او را دو سال از دنیای بوکس دور کرد؛ ویلیامز تا این لحظه نسبت به خبر درگذشت پریچارد واکنشی نشان نداده است.