یک میلیون بار گل قهرمانی خودم را تماشا کرده‌ام!

۰

به گزارش ورزش اپ، فران تورس به مناسبت گرامیداشت کسب عنوان قهرمانی جام جهانی که با گل سرنوشت‌ساز او رقم خورد، در برنامه تلویزیونی ال‌هورمیگورو شرکت کرد و به گفتگو درباره مسائل مختلف پرداخت.

درباره گل قهرمانی در جام جهانی: «اگر چیزی یاد گرفته باشم، این است که اگر درباره‌ات حرف می‌زنند، یعنی کاری بیشتر از کارهای آن‌ها انجام می‌دهی. وقتی گل زدم، لحظه سرخوشی بود. برای من آن گل متعلق به ۴۷ میلیون نفر بود. تمام قدرت اسپانیا را در آن گل احساس کردم.»

در خصوص نحوه شکل‌گیری گل: «وقتی لامین در جناحین توپ را دارد و آن را به پورو پاس می‌دهد، قدم‌به‌قدم جلو می‌رفتم و خودم را به محوطه جریمه می‌رساندم. وقتی توپ به سمت نیکو می‌رفت، دیدم آنجا مثل یک جزیره است و هیچ‌کس حضور ندارد. اینیستا وقتی گل زد گفت احساس کرد همه‌چیز ناپدید شده است. من هم همان حس را داشتم. برای یک ثانیه سکوت را شنیدم و به سمت نقطه کرنر دویدم.»

پیرامون شوت منجر به گل: «با تمام وجود به توپ ضربه زدم. اگر فینال جام جهانی نبود، آن توپ به بیرون می‌رفت.»

درباره تماشای دوباره گل: «میلیون‌ها بار! بله، روزی یک بار گل را تماشا می‌کنم. وقتی گل می‌زنم، می‌بریم، جشن می‌گیریم و زمانی که برای گرفتن عکس با جام پایین می‌آیند. اولین واکنش من به خاطر نحوه به ثمر رسیدن گل بود. یادم نمی‌آمد، فقط به یاد دارم که با ۲۰ بازیکن جوان می‌دویدم و فکر می‌کردم می‌خواهند من را بکشند. بورخا ایگلسیاس و داوود رایا نقش تیم امنیتی را بازی کردند.»

درباره پذیرش اشتباهات: «قبلاً خیلی خودم را شکنجه می‌کردم. حالا آدم‌های بالغی هستیم و وقتی اشتباهی مرتکب می‌شوم، می‌دانم که آن را انجام داده‌ام. روی اشتباه پافشاری نمی‌کنم، این بخشی از روند یادگیری است. تمام موقعیت‌هایی که از دست دادم، گلی را که به ثمر رساندم ساختند.»

پیرامون حس خاص این گل: «به ثمر رساندن گل جام جهانی مقوله جداگانه‌ای است. با هیچ‌چیز قابل مقایسه نیست. همان‌طور که وقتی اشتباه می‌کنی نباید ناامید شوی، نباید مغرور هم بشوی. این یک ورزش ۱۱ نفره به اضافه نیمکت‌نشینان است. گلزنی همیشه اعتیادآور است.»

درباره اینیستا: «او یکی از بهترین‌های تاریخ است. اینکه نام شما را در کنار او قرار دهند یک رؤیا است.»

در مورد لوئیس انریکه: «او انسانی بسیار عادی است. اگر بخواهد چیزی به شما بگوید، آن را مستقیم بیان می‌کند؛ چه خوب باشد چه بد. او انسانی بسیار وفادار به آدم‌های خودش است و در سطح فوتبالی، حکم یک پدر را برایم داشته است. او مربی‌ای است که می‌داند چطور حداکثر پتانسیل شما را شکوفا کند.»

درباره توپ طلا: «بگذارید کسی که باید آن را ببرد، توپ طلا را ببرد. اگر یک اسپانیایی آن را ببرد، بهتر است.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *