گزینه‌های جانشینی رئیس فیفا ردیف شدند

۰

به گزارش ورزش اپ، با وجود آنکه اینفانتینو در کنگره آوریل فیفا نامزدی خود را برای دوره بعد قطعی کرد و پیش‌بینی می‌شد بدون مانع خاصی در سمت خود ابقا شود، گزارش رسانه «تاک‌اسپورت» حاکی از آن است که به دلیل افزایش نارضایتی‌ها، جریان‌هایی در بدنه یوفا برای یافتن یک رقیب جدی شکل گرفته است. این تنش‌ها به‌ویژه پس از جام جهانی ۲۰۲۶ و گزارش‌هایی مبنی بر تماس تلفنی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا با اینفانتینو در خصوص کارت قرمز فولارین بالوگان اوج گرفت؛ بازیکنی که در نهایت از محرومیت تبرئه شد. یوفا نسبت به این مداخله واکنش شدیدی نشان داد و فیفا را به «عبور از خط قرمز» متهم کرد.

در مقابل، اینفانتینو بر استقلال رأی کمیته انضباطی فیفا تأکید کرد؛ همان نهادی که به بالوگان مجوز حضور در بازی مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل بلژیک را داد. با این حال، فیفا و ارکان قضایی آن، به‌جز اشاره به مباحث محرمانگی، توضیح شفافی درباره این تصمیم ارائه ندادند؛ موضوعی که در نهایت فاش شد تنها یک عضو کمیته این حکم را صادر کرده است.

در این شرایط، گمانه‌زنی‌ها درباره جانشینان احتمالی شدت گرفته است. الکساندر چفرین، رئیس یوفا، اصلی‌ترین گزینه برای این جایگاه محسوب می‌شود، اما به نظر می‌رسد این وکیل اسلوونیایی تمایلی به تغییر موقعیت شغلی خود ندارد. اگرچه او پیش‌تر تمدید دوره ریاستش تا ۲۰۳۱ را تکذیب کرده بود، اما اکنون در صورت نبود گزینه‌ای دیگر، قصد دارد در ریاست یوفا باقی بماند و تمایلی برای رقابت مستقیم با اینفانتینو ندارد. برخی فدراسیون‌های اروپایی نظیر بلژیک و لهستان پیشنهاد کاندیداتوری ناصر الخلیفی، رئیس پاری‌سن‌ژرمن را مطرح کردند، اما منابع آگاه خبر می‌دهند که رئیس اتحادیه باشگاه‌های اروپا چنین هدفی را دنبال نمی‌کند. لهستان همچنین از داریوش میودوسکی، مالک باشگاه لژیا حمایت می‌کند؛ نامی که مورد بحث مقامات فوتبال بوسنی، نروژ، سوئد، آلمان و اسپانیا قرار گرفته است. نروژ از زمان اعطای جایزه صلح به ترامپ، یکی از سرسخت‌ترین منتقدان اینفانتینو بوده است.

خارج از قاره اروپا، ویکتور مونتالیانی، رئیس کونکاکاف، از گزینه‌های جدی محسوب می‌شود. اطرافیان این مدیر کانادایی تأکید دارند که او فعلاً بر انتخابات منطقه خود تمرکز دارد، اما رؤیای نشستن بر کرسی فیفا در ذهن او وجود دارد. پاتریس موتسپه، رئیس کنفدراسیون فوتبال آفریقا، نیز آرزوی مشابهی دارد؛ هرچند بعید است او با متحد اصلی‌اش یعنی اینفانتینو وارد چالش شود و احتمالاً صبر می‌کند تا پس از پایان دوره قانونی اینفانتینو در سال ۲۰۳۱، بخت خود را بیازماید.

مانع اصلی یوفا در برابر اینفانتینو، حمایت گسترده کنفدراسیون‌های آفریقا، آمریکای شمالی و مرکزی و همچنین آسیا از برنامه‌های توسعه‌طلبانه او از جمله جام جهانی ۶۴ تیمی و فرمت دوسالانه جام جهانی باشگاه‌ها است. فرصت نهایی برای ثبت‌نام در انتخابات فیفا ۱۸ نوامبر تعیین شده و فرایند رأی‌گیری نیز در همان تاریخ در شهر رباط مراکش انجام خواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *