واکنش کروات‌ها به 7-0: ما شده‌ایم سن‌مارینو!

به گزارش ورزش اپ، در رسانه‌های کروات و میان هواداران این کشور باورش سخت است که با نتیجه ۷ بر صفر مغلوب شده‌اند. روزنامه معتبر «جورتارنجی لیست» در سرمقاله خود نوشت: «آوردن کودکان به ورزشگاه برای تماشای چنین مسابقه‌ای اشتباه بزرگی بود. این بازی برای زیر ۱۸ ساله‌ها مناسب نبود! فقط باید امیدواریم این شکست تاریخی کاری نکند که بچه‌هایی که امشب به ورزشگاه آمده بودند، برای همیشه از فوتبال دل بکنند.» انگلیس جزو قدرت‌های برتر فوتبال دنیا به شمار می‌رود، مقام سوم جام جهانی را در کارنامه دارد و ارزش مالی بازیکنانش بسیار فراتر از کرواسی است. پیش‌تر نیز سابقه داشت که تیم‌های قدرتمند، کرواسی را از پیش رو بردارند، اما آنچه در رییکا رقم خورد با تمامی آن باخت‌ها تفاوت داشت؛ یک فاجعه تاریخی با نتیجه ۷ بر صفر. انگلیس در این مسابقه شکستی سنگین‌تر و تلخ‌تر از نتیجه‌ای که اسپانیا در الچه رقم زده بود، به کرواسی تحمیل کرد. حتی بدبینانه‌ترین تحلیل‌ها نیز چنین کابوسی را پیش‌بینی نکرده بودند.

این روزنامه افزود: «آن روز می‌دانستیم هنوز مست سرخوشی افتخار روسیه هستیم، اما چه اتفاقی افتاد که تیم اسلاون بیلیچ در رییکا این‌طور به زمین خورد؟ مردم، این طبیعی نیست. انگار کسی یک طلسم سیاه روی این تیم انداخته بود. یک فاجعه واقعی!» تیم ملی انگلیس بازیکنان حریف را با سرعتی خیره‌کننده و انرژی بالا به دردسر انداخت. تقریباً کنترل تمامی توپ‌ها در اختیار حریف بود و تفاوت دو تیم تنها به کیفیت فنی محدود نمی‌شد؛ ریتم حرکتی انگلیس با کرواسی تناسبی نداشت. بازیکنان کرواسی در حفظ توپ ناتوان بودند و در صورت ثبت دو یا سه پاس متوالی، بازیکنی برای ارسال پاس عمقی دیده نمی‌شد. کرواسی در فاز دفاعی و هجومی بسیار کند عمل کرد و با این سرعت پایین، یارای مقابله با این سبک از فوتبال را نداشت. مشکل بزرگ‌تر این بود که تیم انگار راهکاری برای برون‌رفت از این وضعیت نداشت. تیم‌های انگلیس و اسپانیا با سرعتی شبیه به فراری حرکت می‌کردند و کرواسی همانند خودروی پرایدی فرسوده در جاه مانده بود. این کیفیت بالا از سوی حریفان مدعی، توجیه‌کننده ابعاد این افتضاح نیست و چنین شکستی کاملاً غیرقابل پذیرش است.

نشانه‌های این بحران از دیدار سویا نمایان شده بود و کرواسی نمایشی شبیه به تیم ملی سن‌مارینو داشت. تردید درباره خروج کرواسی از دایره نخبگان فوتبال اروپا یک موضوع است، اما نمایش این‌قدر ضعیف مقابل تیمی چون انگلیس ابعاد دیگری دارد. حریفان با انگیزه بالایی به میدان آمدند، زیرا نام کرواسی همچنان برایشان پُرآوازه است، اما این تیم فاصله زیادی با روزهای اوج جام جهانی پیدا کرده است. در دالاس، کرواسی نیمه نخست را با تساوی ۲ بر ۲ به پایان رسانده بود، اما در رییکا همان نیمه با چهار گل به سود حریف تمام شد. بازیکنان انگلیس نیز از تسهیل روند پیروزی خود شگفت‌زده شده بودند.

فوتبالیست‌های کروات در طول مسابقه مرتکب خطاهای پیاپی شدند؛ اشتباهاتی که برای نوشتن درباره‌شان به یک کتاب نیاز است. بخشی از ماجرا به سطح فنی بالای حریف مربوط می‌شد، اما همه حقیقت این نبود؛ مهره‌های تیم‌های بزرگ و لیگ‌های معتبر نیز اشتباهاتی مبتدیانه داشتند. انگلیس با پاس‌های پی در پی حریف را سردرگم و از نظر روحی و تاکتیکی منهدم کرد. پتر سوچیش و مارتین باتورینا که از آن‌ها به عنوان آینده‌سازان نسل بعدی فوتبال کرواسی یاد می‌شود، بین دو نیمه از زمین مسابقه بیرون کشیده شدند. آن‌ها قرار بود ستاره‌های فردای تیم ملی باشند، اما در این مسابقه بسیار ضعیف ظاهر شدند. پتر موسی نیز خطر از دست دادن جایگاهش در ترکیب اصلی را حس می‌کند، هرچند با این نمایش ضعیف، تمجید از هیچ بازیکنی امکان‌پذیر نیست. حتی دومینیک لیواکوویچ با وجود دریافت هفت گل، جزو معدود بازیکنان قابل قبول زمین بود. حالا کرواسی باید برای کسب رتبه سوم تلاش کند؛ هدفی که از روز نخست دنبال می‌کرد. با این حال، نبرد بزرگ‌تری پیش روست: تلاش برای حفظ آبروی فوتبال کشور. در دوران زلاتکو دالیچ نیز نتایج ضعیف کم نبوده‌اند، اما با چنین افتضاحی، احتمالاً فشارهای سنگینی روی کادر فنی ایجاد می‌شد. لبخندهای اسلاون بیلیچ اکنون به درماندگی بدل شده و برای بازگرداندن حس خوش‌بینی، مسیر دشوار و طولانی در پیش دارد.

اگر سرمربی تا پیش از این به لزوم تغییرات بنیادین پی نبرده بود، اکنون ادله کافی در اختیار دارد. او مأموریتش را به تازگی آغاز کرده و جدایی زودهنگام او از سوی فدراسیون بعید به نظر می‌رسد، اما خاطره این شب تلخ تا مدت‌ها در اذهان باقی می‌ماند. انگلیسی‌ها در این مسابقه عملکردی خیره‌کننده داشتند و تا دقیقه ۵۳ با ثبت نتیجه ۵ بر صفر، قدرت واقعی خود را به نمایش گذاشتند. آن‌ها از جریان بازی لذت می‌بردند و در مصاف با تیمی سردرگم، نمایشی شبیه به بارسلونا ارائه دادند. البته سطح فنی انگلیس به اندازه اختلاف گل‌های این بازی با کرواسی فاصله ندارد، اما باید به احترام ستاره‌های این تیم کلاه از سر برداشت. اگر کسی تا پیش از این به اهمیت سرعت و مهارت‌های فردی در فوتبال مدرن پی نبرده بود، امشب در رییکا شاهد آن بود. پرسش اصلی اینجاست: در مسابقات آمریکا خبری از چنین فاجعه‌ای نبود، پس دلیل این سقوط آزاد چیست؟