عاشقانه‌ترین رابطه پرسپولیس، کات شد!

به گزارش ورزش اپ، انتشار ویدیویی متفاوت توسط سروش رفیعی در صفحه شخصی‌اش، پایانی بر سومین دوره حضور این ستاره پرافتخار در ترکیب پرسپولیس بود. این بازیکن که به «مهندس» شماره هفت شهرت دارد، خود نقش نریتور را در این ویدیو بر عهده گرفت و با تدوین تصاویر خاطره‌انگیز، دوران فعالیتش در جمع سرخ‌پوشان را مرور کرد. نکته جالب اینجاست که شاید بسیاری از ما فراموش کرده باشیم نخستین بار در ۲۱ فروردین سال ۸۰، در جریان دیدار پرسپولیس مقابل برق شیراز و گلزنی لیث نوبری، شاهد بازی رفیعی بودیم. یک دهه بعد، این هافبک خلاق در تیم فولاد به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل شد و پس از انتقال به تراکتور، با پیوستن به پرسپولیس در زمستان سال ۹۵، عملاً کورس قهرمانی را به نفع برانکو ایوانکوویچ رقم زد. حضور او در آن مقطع باعث شد طلسم ۹ ساله ناکامی پرسپولیس شکسته شود. دوران نخست حضور او با قهرمانی لیگ برتر و صعود به مراحل حذفی لیگ قهرمانان آسیا همراه بود، تا اینکه در تابستان ۹۶ با انتشار نامه‌ای احساسی، به دلیل مسائل شخصی و مالی راهی باشگاه الخور قطر شد.

اولین تصویر به‌یادماندنی از سروش رفیعی در ذهن هواداران، گلزنی در شهرآورد و بوسه بر لوگوی باشگاه بود که آغازگر یک رابطه رمانتیک با هواداران شد. اگرچه دوره دوری او کوتاه بود، اما بسته شدن پنجره نقل‌وانتقالات باعث شد پس از بازگشت در تابستان ۹۷، شش ماه انتظار بکشد تا دوباره پیراهن تیم محبوبش را بپوشد. او در ادامه، قهرمانی‌های متوالی تیم برانکو را تجربه کرد، اما در نهایت با بی‌مهری گابریل کالدرون در اردوی استانبول، مجبور به ترک تیم شد. پس از دورانی در سپاهان، یحیی گل‌محمدی در تابستان ۱۴۰۱ برای سومین بار او را به پرسپولیس بازگرداند. در این دوره چهارساله، رفیعی به یکی از کاپیتان‌های تیم تبدیل شد و دو عنوان قهرمانی دیگر را کسب کرد. او با انجام بیش از ۱۶۰ بازی، ۱۱ گل و ۱۸ پاس گل، یکی از ارکان اصلی موفقیت‌های اخیر پرسپولیس بود. با این حال، همان‌طور که خود او در بخش‌های پایانی ویدیوی خداحافظی‌اش اشاره کرد، در سال‌های اخیر با حواشی متعددی پیرامون نقش فراتر از بازیکن و دخالت در امور مدیریتی دست‌به‌گریبان بود که اعتبار او را نزد برخی هواداران با تردید مواجه کرد.

خالص‌ترین شکل ابراز عشق به لباس پرسپولیس؛ وقتی سروش رفیعی اینگونه بین زمین و آسمان معلق مانده بود. او که در سال ۱۴۰۲ و پس از جدایی یحیی گل‌محمدی، از حامیان انتخاب اوسمار ویرا بود، پس از قهرمانی دراماتیک آن فصل، با اظهارنظری کنایه‌آمیز درباره «بازیکن‌سالاری»، شایعات نقش داشتن در تصمیمات کلان باشگاه را دامن زد. اگرچه انتخاب اوسمار در نهایت مورد رضایت هواداران قرار گرفت، اما این حواشی از اذهان پاک نشد. در فصول اخیر، رفیعی فراز و نشیب‌های زیادی را زیر نظر خوان کارلوس گاریدو تجربه کرد و با وجود تبعید به سکوها در مقاطعی، توانست به ترکیب اصلی بازگردد. پاس گل تماشایی او به علی علیپور در شهرآورد، نمادی از نبوغ او بود. با وجود پایان یافتن این همکاری به‌دلیل افزایش سن و تغییرات تاکتیکی، نام رفیعی به‌عنوان یکی از مهره‌های دوران طلایی پرسپولیس باقی خواهد ماند.

شمه‌ای از قدرت رهبری در کنار زمین؛ تصاویری که ممکن است در آینده بارها از سروش رفیعی تکرار شود. سروش با قدرت بیان بالا و کاریزمای مدیریتی، گزینه‌ای بالقوه برای مسئولیت‌های اجرایی در فوتبال ایران محسوب می‌شود. او به عنوان معماری که در موفق‌ترین دوره تاریخ پرسپولیس در مرکز میدان حضور داشت، پیوندی عمیق با هواداران برقرار کرده بود.

تمرکز و حفظ آرامش؛ این ژست سروش رفیعی، لحظات متعددی را از او در ذهن متبادر خواهد کرد- وقتی که مهندس شماره هفت، نبض بازی را در اختیار می‌گرفت. زمان ثابت کرده که تلخی‌ها رنگ می‌بازند و بی‌تردید آنچه از سروش رفیعی در خاطر می‌ماند، دوران شیرین و درخشش او در مستطیل سبز است.

برای بخشی از هواداران پرسپولیس، ورای ارسال پاس گل و مهندسی در میانه میدان، این جذاب‌ترین ویژگی سروش بود؛ اصرار به برگزاری خانوادگیِ بزم شادی و جشن