خداحافظی متفاوت سرمربی 53 ساله استقلال!

به گزارش ورزش اپ، سهراب بختیاری‌زاده در مرداد سال ۷۷ طی دیداری که استقلال مقابل فولاد داشت، با مدیران باشگاه آبی‌پوش به توافق رسید و پیراهن تیم محبوبش را بر تن کرد. اگرچه استقلال آن بازی را در اهواز واگذار کرد، اما بختیاری‌زاده توانست با مدیریت باشگاه به جمع شاگردان ناصر حجازی در رختکن استقلال اضافه شود. جالب اینجاست که تیم تحت هدایت ناصر حجازی فرصت داشت تا ۲۵ سال پیش از تیم فرهاد مجیدی، قهرمانی بدون شکست را تجربه کند، اما همان شکست در اهواز مقابل فولاد با گلزنی سهراب، مانع از این اتفاق شد. نخستین فصل حضور او در استقلال با تجربه فینال جام باشگاه‌های آسیا همراه بود و آن‌ها در آستانه کسب سومین ستاره قرار داشتند؛ اما شکست در فینال مقابل جوبیلوایواتا، آن هم در روزی که سهراب به دلیل غیبت در مسابقه پایانی حضور نداشت، تلخ‌ترین خاطره تاریخ این باشگاه در ورزشگاه آزادی را ثبت کرد.

یک سال بعد و در تابستان سال ۷۹، سهراب برای مدتی کوتاه راهی تیم ارزوروم اسپور ترکیه شد و در تابستان ۸۰ دوباره به استقلال بازگشت. چند ماه پس از آن، باز هم استقلال در نزدیکی قهرمانی آسیا بود، اما شکست برابر آنیانگ در ورزشگاه گل‌آلود آزادی، خاطره‌ای دشوار برای سهراب و هواداران رقم زد؛ دیداری که سهراب با تیزهوشی خود را با شرایط وحشتناک زمین تطبیق داد، اما در نهایت استقلال از رسیدن به فینال بازماند. او در نخستین فصل حضورش با شماره ۱۷ و در دربی آبان ۷۷ برای اولین بار مقابل پرسپولیس به میدان رفت. سهراب بدشانس بود که در قهرمانی بهار سال ۸۰ عضو تیم نبود و در دوران بازی خود در این باشگاه، هرگز قهرمانی لیگ برتر ایران را جشن نگرفت. با این حال، حضور در فینال جام باشگاه‌های آسیا مهم‌ترین مقطع او در این باشگاه به شمار می‌رفت. این مدافع باکیفیت، سال بعد قربانی سیاست جوان‌گرایی امیر قلعه‌نویی شد و پس از آن در تیم‌هایی نظیر فولاد، صبای قم و پاس همدان توپ زد. سرانجام در پاییز ۱۳۹۳، سهراب در ۴۱ سالگی کفش‌های خود را آویخت.

گلزنی در جام جهانی مقابل آنگولا، شاید شاخص‌ترین لحظه فوتبالی او باشد؛ مدافعی مدرن و بازی‌ساز که در کنار یحیی گل‌محمدی، زوجی موفق در صبا تشکیل داد. سهراب تجربه گلزنی در دربی را هم داشت و در تیرماه ۷۸ با ضربه سری تماشایی دروازه داوود فنایی را باز کرد، هرچند آن بازی با شکست استقلال به پایان رسید. حالا پس از دو دهه، او در دو سال اخیر چند بار هدایت استقلال را بر عهده داشته و کارنامه قابل قبولی ثبت کرده است. او اکنون برای نخستین بار از ابتدای فصل سرمربیگری را بر عهده دارد و با وجود ممنوعیت جذب بازیکن، نظم و تفکرات تاکتیکی او در تیم مشهود است؛ مربی‌ای که نظم و انضباط را به رکن اصلی تیمش تبدیل کرده است.

سهراب آرزوهای بزرگی در مربیگری دارد و در هفت هفته ابتدایی، امید را به هواداران استقلال بازگردانده است. او در دوران بازیگری رابطه خوبی با رقیبان داشت و حتی مورد احترام هواداران پرسپولیس نیز بود؛ شخصیتی جنتلمن، خون‌گرم و مؤدب که حالا به دنبال تحقق رویاهایش در نیمکت استقلال است. انگشتر آبی‌رنگ سهراب در جریان حضور در دفتر ورزش اپ، نمادی از عشق همیشگی او به استقلال بود. از او لحظات ماندگاری همچون فینال آسیا، گل در جام جهانی و دربی به یادگار مانده است. در آبان سال ۹۳، او با انتشار نامه‌ای بلند با فوتبال خداحافظی کرد؛ متنی که بیانگر شخصیت خود او بود. در اینجا به مناسبت تولد ۵۳ سالگی سهراب، بخش پایانی نامه او را می‌خوانیم:

من، سهراب بختیاری‌زاده، جزء کوچکی از این فوتبال، برای رشته‌ای که همه چیز به من داده آرزوی عشق و سربلندی می‌کنم. به امید روزهایی که قلب‌های پاک بر فوتبال حکومت کنند، شاید مثل گذشته که قهرمان‌های بزرگ و ستاره‌های درخشان فوتبال را به خانه‌های مردم بردند و این وظیفه نسل جوان و فوتبالیست‌های آینده‌دار و البته مربیان‌شان است که به حفظ و حراست این رشته بپردازند. رشته‌ای که نباید تنها نانش را بخوریم که باید برای رونق و پیشرفتش تلاش کنیم، آن‌قدر که مردم تغییر را حس کنند و دوباره آغوش برای ما بگشایند. مردم که همیشه عشق‌شان را نثار قهرمانان‌شان کرده‌اند. کاش فرصتی دوباره برای جبران محبت‌ها فراهم شود، محبتی که مثل خوزستان سرزمین آبا و اجدادی‌ام، گرم گرم باقی مانده است.