ترکیه 1-4 ایتالیا | آتزوری بالاخره زنده شد

به گزارش ورزش اپ، علی‌رغم تمامی پیش‌بینی‌ها مبنی بر بحران عمیق در اردوی ایتالیا پس از شکست برابر بلژیک، روبرتو مانچینی با اعمال تغییرات گسترده در ترکیب اصلی، موفق شد در دومین دیدار خود نمایشی درخشان ارائه دهد و میزبان خود، ترکیه را با نتیجه چهار بر یک در هم بکوبد. مشاهده عدد ۴-۱ روی اسکوربورد برای تیمی که مدتی است با پیروزی بیگانه شده، بسیار غافلگیرکننده بود؛ اما شاگردان مانچینی با جراحی بزرگ در هشت پست، تیمی کاملاً دگرگون‌شده را به میدان فرستادند. آن‌ها با تسلط کامل بر جریان بازی، در ۲۷ دقیقه ابتدایی سه بار دروازه حریف را باز کردند تا خاطره تلخ شکست در ورزشگاه المپیکوی رم را به دست فراموشی بسپارند.

این پیروزی برای ایتالیا اهمیت حیاتی داشت؛ نه تنها به دلیل بازگشت به کورس در جدول لیگ ملت‌ها، بلکه از حیث روانی و اعاده حیثیت برای لاجوردی‌پوشان. ایتالیا ثابت کرد که آن تیم بی‌رمقی نیست که در بازی قبل مقابل بلژیک به نمایش گذاشته بود. در سوی دیگر، آتزوری به‌خوبی از آشفتگی حریف بهره برد؛ تیمی که به دلیل غیبت مهره‌های کلیدی خود و اختلافات داخلی کاملاً از هم گسیخته بود. شرایط برای وینچنزو مونتلا بسیار دشوار است؛ به‌طوری‌که با رسیدن نتیجه به سه بر صفر، تماشاگران حاضر در بورسا که همچنان از عملکرد ضعیف تیمشان در جام جهانی ناراضی بودند، یک‌صدا شعار «استعفا استعفا» (یا به قول هواداران ایرانی: مونتلا حیا کن، ترکیه را رها کن) سر دادند. با این حال، کسی انتظار نداشت ایتالیای آشفته بازی جمعه، چنین پاسخ کوبنده‌ای بدهد.

ایتالیایی‌ها در تلاشند تا تعادل خود را حفظ کنند؛ گاتزتا در تحلیلی تأکید کرد که نباید از وضعیت ناامیدی بلافاصله به شور و شعف مفرط دچار شد، چرا که جمعه دیداری دشوار مقابل فرانسه در پاریس در پیش است. با این وجود، جابه‌جایی‌های مانچینی کاملاً مؤثر واقع شد. شادابی فیزیکی و انگیزه بالای بازیکنان جدید، عامل اصلی موفقیت تیم ملی بود.

مانچینی با میدان دادن به دو برادر به‌صورت همزمان در ترکیب اصلی، نامش را در تاریخ ثبت کرد. اتفاقی که پس از ۱۱۱ سال و از زمان حضور آلدو و لوئیجی چونینینی در تیم ملی ایتالیا رخ نداده بود. سباستیانو اسپوزیتو در نخستین تجربه ملی‌اش در کنار برادر خود، پیو، مهاجم اینتر قرار گرفت و مثلث هجومی با حضور راسپادوری تکمیل شد.

در مقایسه با دیدار برابر بلژیک، هشت تغییر در ترکیب اصلی دیده می‌شد. تنها دوناروما، پیو و ساندرو تونالی جایگاه خود را حفظ کردند؛ تونالی در نقش پلی‌میکر و با حمایت فراتزی و فاجولی بازی را مدیریت کرد. خط دفاعی نیز دستخوش تغییرات بنیادین شد؛ باستونی پس از پایان دوران محرومیت در کنار اسکالونی قرار گرفت و کایوده و روجری، دو مدافع شاغل در لیگ انگلیس، وظیفه دفاع در کناره‌ها را بر عهده داشتند.

در سمت مقابل، مونتلا که پیش از شروع مسابقه توسط هواداران هو شده بود، هیچ‌گونه نبوغ یا جسارت تاکتیکی از خود نشان نداد. جو خصمانه ورزشگاه بورسا (از جمله هو کردن سرود ملی ایتالیا توسط ترک‌ها) نیز مانع از ارائه بازی تماشایی ایتالیا نشد. اگر ۳۰ دقیقه ابتدایی بازی با بلژیک مایه شرمساری بود، ۳۰ دقیقه نخست این دیدار مقابل ترکیه به‌عنوان نقطه عطف دوران جدید مانچینی در تاریخ ثبت خواهد شد؛ ترکیبی از شخصیت تیمی، سرسختی و کیفیت فنی بالا.

آتزوری با بازی‌سازی صبورانه از خط دفاعی، پرس حریف را خنثی کرد؛ جای‌گیری‌های فاجولی و درک درست راسپادوری از بازی، کمک شایانی به تیم کرد. در دقیقه ۹، یخ بازی روی یک ضربه کرنر شکست. ارسال روجری با دفع ناقص چلیک همراه شد و ضربه ناگهانی باستونی، بایندیر را تسلیم کرد؛ گلی حیاتی برای مدافع اینتر که به دنبال جبران ناکامی‌های سال ۲۰۲۶ بود.

ترکیه نتوانست واکنش مؤثری داشته باشد، چرا که سرعت بازی و پاسکاری‌های متوالی لاجوردی‌پوشان، آن‌ها را کلافه کرده بود. گل دوم که حاصل ۱۲ پاس تک‌ضرب متوالی بود، نماد فوتبال مدنظر مانچینی به شمار می‌رفت. در لحظه نهایی، اشتباه دروازه‌بان ترکیه و غفلت مجدد چلیک، فرصت را برای فراتزی فراهم کرد تا با ریباندی هوشمندانه اختلاف را به دو گل برساند.

در آن دقایق، ترکیه کاملاً متلاشی شده بود و اسیر نمایش هجومی ایتالیا گشت. کایوده روی پاس دیدنی پیو در موقعیت گلزنی قرار گرفت و اولین بازی ملی خود را با گلی خاطره‌انگیز جشن گرفت تا کار میزبان در همان نیمه اول خاتمه یابد. شبی رویایی برای مدافع جوان برنتفورد؛ به نظر می‌رسد ایتالیا پیش از بازگشت پالسترا، صاحب اصلی جناح راست خود را شناسایی کرده است.

نیمه دوم با کنترل کامل ایتالیا پیگیری شد. مانچینی در آغاز، کامبیاگی را جایگزین راسپادوری کرد و سباستیانو به سمت راست منتقل شد. مونتلا با سه تعویض سعی در تغییر روند داشت و باریش آلپر ییلماز توانست روی خروج اشتباه دوناروما، یکی از گل‌ها را جبران کند.

اما این بارقه امید برای تماشاگران بورسا دیری نپایید. ۵ دقیقه بعد، پیو اسپوزیتو روی ریباند شوت تماشایی تونالی که به تیر دروازه برخورد کرده بود، گل چهارم را به ثمر رساند. ششمین گل ملی برای مهاجم اینتر، پاداش نمایش درخشان او در این میدان بود. تنها نکته منفی برای مانچینی، گل دوم ترکیه توسط ییلماز بود که به دلیل آفساید مردود اعلام شد؛ صحنه‌ای که باعث خشم شدید سرمربی از اشتباهات فردی در بازپس‌گیری توپ شد. با این حال، پیروزی در شبی که دوناروما ضعیف‌ترین نمایش خود را داشت، ثابت می‌کند که ایتالیا در مسیر درستی قرار گرفته است.