باور می کنید؟ کامبک شگفت انگیز شیاطین سرخ

به گزارش ورزش اپ، باید آنجا می‌بودید تا این اتفاق باورنکردنی را با چشمان خود ببینید. از اوج ناامیدی و آستانه تحقیر، تا یک بازگشت فوق‌العاده و پیروزی بزرگی که نامش در تاریخ یونایتد ماندگار شد. این برد غیرمنتظره از جایی نامعلوم شکل گرفت و شاید بتواند نقطه عطفی تازه برای تیم باشد. شبی که مایکل کریک توانست از خطر برکناری حتمی فرار کند و دوباره موقعیت خود را روی نیمکت تیم تثبیت نماید. با درخشش ماتئوس کنیا که در عرض سه دقیقه از نیمه دوم دو بار دروازه حریف را باز کرد و شکست را به بردی شیرین بدل ساخت، شیاطین سرخ مسیری از فرش به عرش را تجربه کردند. ۴۵ دقیقه تحت فشار شدید حریف، آشفته و سردرگم… به نظر می‌رسებ شکست جبران‌ناپذیری در راه است، اما برخلاف تمامی محاسبات، آن‌ها بالاخره توانستند نخستین برد خود را پس از ۱۰ بازی اخیر به دست آورند.

فرگوسن بدون شک از تماشای این صحنه لذت برده است؛ اینکه یکی از شاگردان قدیمی‌اش دست به ریسک بزرگی زد و جواب قمارش را گرفت. شبی که تمامی بحران‌های یونایتد را یکجا به نمایش گذاشته بود، در نهایت با فریادهای سرشار از شادی پایان یافت. همه‌چیز با پنالتی برونو فرناندز شروع شد؛ پنالتی‌ای که پس از تکرار به گل نشست و سپس کنیا دقایقی رویایی و دیوانه‌وار را رقم زد. در ابتدا، مهاجم برزیلی از اشتباه خط دفاعی رم و دفع ناقص لئوناردو بالردی نهایت استفاده را برد و توپ را از فاصله کم به گل تبدیل کرد تا یک هدیه ارزشمند نصیبش شود. بعد از آن، در حالی که جو ورزشگاه به شدت به سود میزبان برگشته بود، کنیا ضربه نهایی را وارد کرد؛ او با نفوذی دیدنی از بین مدافعان و از زاویه‌ای بسته توپ را به تیر نزدیک دروازه کوبید تا هواداران رم را که تا پیش از آن تیمشان را یکپارچه تشویق می‌کردند، در سکوت فرو برد. او البته پس از این گل با دریافت کارت زرد دوم از زمین اخراج شد و با گام‌هایی آهسته راهی رختکن گردید. با این وجود، به محض به صدا درآمدن سوت پایان، هیچ‌کس در لباس سرخ‌پوشان به عنوان چهره منفی شناخته نمی‌شد، هرچند تا یک ساعت قبل لیست بلندی از مقصران وجود داشت. با پایان نیمه نخست، جای تعجب اینجا بود که یونایتد و کریک هنوز به طور کامل فرو نپاشیده بودند.

تصمیم عجیب سرمربی در به کارگیری دیوگو دالوت و لنی یورو در پست وینگر کمکی و خارج از پست تخصصی‌شان، اقدامی به غایت پرخطر و نامتعارف به نظر می‌رسید. اگر این ایده بخشی از تاکتیک کریک بود، تنها ۱۷ دقیقه زمان برد تا تمام نقشه‌هایش نقش بر آب شود؛ چرا که ضعف‌های ریشه‌ای یونایتد در ساده‌ترین وظایف دفاعی دوباره کار دست تیم داد. گل نخست حریف به روشنی گویای وضعیت آشفته یونایتد بود. اشتباه کوبی ماینو و از دست دادن توپ در میانه زمین به اندازه کافی بد بود، اما عدم واکنش مناسب بازیکنان در ادامه، فاجعه‌بارتر به نظر می‌رسید. رودریگو مورا، مهاجم سمت چپ رم، فرصت داشت تا ببیند دالوت در غفلت کامل به سر می‌برد و فاصله زیادی با بازیکن مستقیم خود دارد. وقتی هیون، جانشین مصدوم لیساندرو مارتینز، نتوانست توپ را مهار کند، ماتیاس سوله صاحب موقعیت شد تا دروازه سنه لامنسِ بی‌دفاع را تهدید کند. کریک بار دیگر برای مرور این اشتباهات به روی نیمکت پناه برد، اما پس از اینکه کنیا نتوانست ارسال برونو فرناندز را قطع کند، روزگار تلخ یونایتد ادامه یافت.

این بار دالوت در حوطه جریمه رم دیده می‌شد، در حالی که بازیکنان ایتالیایی خط حمله خود را هدایت می‌کردند. در این صحنه هری مگوایر نیز به جمع مقصران پیوست. به نظر می‌رسید سوله فرصت پاس دادن به مالن را از دست داده، اما مگوایر دوباره توپ را به او تقدیم کرد. برخورد دست هیون با توپ بازیکن رم باعث شد خسوس خیل مانزانو، داور مسابقه، بدون درنگ نقطه پنالتی را نشان دهد. مالن که پس از جدایی از استون ویلا و حضور در فوتبال ایتالیا روزهای خوبی را سپری می‌کند، لامنس را فریب داد و توپ را خلاف جهت او وارد دروازه کرد. پس از این گل، اعتراض‌ها به شکل پرتاب توپ‌های تنیس به زمین ادامه یافت؛ روشی که برای متوقف کردن رم کارایی بیشتری نسبت به خط دفاعی یونایتد داشت. کریک در این میان با چهره‌ای ماتم‌زده نظاره‌گر اوضاع بود. آخرین باری که جان پیرو گاسپرینی به اولدترافورد آمده بود، تیم آتالانتا پیروزی دو گله را با شکست عوض کرده بود، اما این بار تکرار چنین سناریویی غیرممکن به نظر می‌رسید. رم از نظر بدنی، سرعتی و تمرکز تیم برتر زمین بود و یونایتد نمایشی کاملاً آشفته ارائه داد.

ورزشگاه اولدترافورد عملاً به صحنه اعتراضات شدید تبدیل شده بود؛ اعتراضاتی که هم مدیریت باشگاه یعنی جیم راتکلیف و خانواده گلیزر را نشانهرفته بود و هم بازیکنان داخل زمین را هدف قرار می‌داد. فقط هوشیاری به‌موقع یورو مانع از ثبت گل دوم توسط سوله شد. خط دفاعی شیاطین سرخ بار دیگر به راحتی تسلیم شد. در ادامه، لامنس جلوی گلزنی مالن را گرفت و ضربه سوله نیز با اختلاف کمی به بیرون رفت. هواداران در پایان نیمه اول به شدت تیم را هو کردند که کاملاً سزاوار آن بودند. مصدومیت همسترینگ پای راست کارلوس بالبا تنها ۴۵ ثانیه پس از شروع نیمه دوم، تصویر روشنی از اوج بدبیاری یونایتد بود. همچنین وقتی ضربه پنالتی برونو فرناندز – که پس از سرنگونی کنیا توسط مانچینی اعلام شده بود – توسط درویس واسکز، دروازه‌بان جدید رم مهار شد، همگی در شوک فرو رفتند.

با این حال، داوران VAR متوجه شدند که برایان کریستانته پیش از ضربه به داخل محوطه قدم گذاشته و به همین دلیل کاپیتان یونایتد شانس مجددی برای زدن پنالتی پیدا کرد که این بار آن را تبدیل به گل کرد. لحظاتی بعد به نظر می‌رسید گل تساوی یونایتد به ثمر رسیده، اما شوت برایان امبوئمو پس از اصابت به هر دو تیرک دروازه، توسط مدافعان رم دور شد. در نهایت فشار همه‌جانبه یونایتد نتیجه داد و کنیا با گلی تاریخی، ورزشگاه را منفجر کرد. باورنکردنی. شگفت‌انگیز. آیا این برد برای ابقای کریک روی نیمکت یونایتد، فراتر از بازی یکشنبه کفایت خواهد کرد؟ شاید.