پدر گواردیولا: در خانه همیشه او را خوزه صدا می‌زنیم!

به گزارش ورزش اپ، پپ گواردیولا فصل تازه‌ای از زندگی خود را آغاز کرده است. این سرمربی سرشناس کاتالان که پس از سال‌ها فعالیت مستمر در سطح اول فوتبال، در پایان فصل از منچسترسیتی جدا شد، اکنون در حال سپری کردن دوران استراحت است. میراثی که پپ از خود بر جای گذاشته، در تاریخ ماندگار است؛ او نه تنها در رده باشگاهی به تمامی افتخارات ممکن دست یافته، بلکه با ارائه سبکی خاص که به عنوان «مدل پپ» یا اوج تیکی‌تاکا شناخته می‌شود، هویت جدیدی به فوتبال بخشیده است. مسیر حرفه‌ای او از سال ۲۰۰۶ و پس از آویختن کفش‌ها در تیم دورادوس سینالوآی مکزیک آغاز شد و یک سال بعد، او مربیگری را در بارسای ب استارت زد تا اکنون شاهد مرور بیش از سه دهه حضور او در دنیای حرفه‌ای فوتبال باشیم.

گواردیولا برای رسیدن به این جایگاه، وام‌دار ریشه‌های خود در سنپدور، شهر کوچکی در کاتالونیا است که دوران کودکی‌اش را پیش از پیوستن به آکادمی بارسلونا در آن گذراند. او در محیطی بزرگ شد که مفاهیمی همچون تلاش، مسئولیت‌پذیری و ساده‌زیستی ارکان اصلی زندگی بودند. والنتین، پدر پپ، خاطره‌ای از پنج‌سالگی او تعریف می‌کند که نشان‌دهنده سبک تربیتی‌شان است؛ زمانی که پپ دیوارهای یک میدان را رنگی کرد و پدرش به جای تنبیه فیزیکی، او را مسئول پاک کردن آن‌ها کرد. والنتین در ژوئن ۲۰۱۷ در گفتگو با ضمیمه کرونیکا روزنامه ال موندو تأکید کرد: «به او یک سطل و برس دادم تا آن را تمیز کند.» برای والنتین، آموزش فرزندان بر پایه ارزش کار و مدیریت صحیح دستاوردها استوار بود و او معتقد بود: «ما به آن‌ها آموزش خوبی داده‌ایم و یاد داده‌ایم که در زندگی با پس‌انداز و کار می‌توان به جلو رفت.»

با وجود شهرت جهانی گواردیولا، او در حریم خانواده همان فرزندِ والنتین باقی مانده است. خودِ این مربی تفاوت میان وجهه عمومی و زندگی شخصی‌اش را این‌گونه توصیف می‌کند: «اینجا در خانه من خوزه هستم.» پدرش نیز با تأیید این موضوع می‌گوید: «خبری از پپ نیست، در خانه همیشه او را خوزه صدا می‌زنیم.» در واقع، نامی که دنیا با آن گواردیولا را می‌شناسد، صرفاً متعلق به دنیای حرفه‌ای اوست.

علاقه گواردیولا به فوتبال از همان دوران کودکی مشهود بود. پس از آنکه یکی از دوستان پدرش استعداد او را کشف کرد، والنتین با یک خودروی رنو ۵، فرزندش را برای تست به باشگاه بارسلونا برد. اگرچه نخستین تجربه موفقیت‌آمیز نبود، اما فرصتی دیگر به پپ داده شد تا مسیر درخشش خود را آغاز کند. والنتین حالا که به دستاوردهای فرزندش نگاه می‌کند، بیش از جام‌ها و افتخارات ورزشی، بر صفات انسانی او تمرکز دارد و می‌گوید: «من به فرزندانم بسیار افتخار می‌کنم چون قلب پاکی دارند.» اگرچه مشغله‌های حرفه‌ای و مسافت زیاد، دیدارهای آن‌ها را در سنپدور کمتر کرده، اما پیوند عمیق خانوادگی همچنان پابرجاست؛ برای والنتین، او نه یک سرمربی بزرگ، بلکه همان فرزندی است که با انضباط و مسئولیت‌پذیری تربیت شده و در خانه، همچنان همان خوزه باقی مانده است.