لیونل مسی یک کشور را از نو ساخت!

بر اساس گزارش ورزش اپ، والدین این ستاره گاهی از رنج‌ها و سختی‌های او سخن گفته بودند. خورخه مسی پس از مسابقات تلخ کوپا آمریکای ۲۰۱۱ در سانتافه که با هو شدن فرزندش همراه بود، بیان کرد که لیونل به شدت آشفته است و درک نمی‌کرد چرا این حجم از فشار و حسادت علیه او جریان دارد. او یادآور شد که این نخستین مرتبه بود که ستاره آرژانتینی هو می‌شد و حتی مشخص نبود مراد مردم از اینکه تاکید می‌کردند «تیم را روی دوشش بکشد» چه بود. لئو شخصیتی متمایز دارد و خلاف تصور عموم، فردی بسیار مقاوم است. سلیا، مادر او نیز از وضعیت روحی نامطلوب پسرش سخن به میان آورد و توضیح داد که اهانت‌ها و صحبت‌های منفی جامعه، لطمه‌های روحی شدیدی به او وارد می‌کند و بازگشتش به شرایط عادی زمان‌بر است.

هر باری که مسی به بارسلونا بازمی‌گشت و بار دیگر به سطح یک بازیکن بی‌نظیر و فرازمینی می‌رسید، در آن سوی اقهانوس، مناقشات پیرامون «آرژانتینی بودن» او و معیارهای تعلق خاطرش به کشور زادگاهش اوج می‌گرفت. او اشک می‌ریخت اما اراده‌ای پولادین داشت؛ بطوری که می‌توان گفت به دست آوردن قلب مردمی که نسبت به او گارد داشتند و با شک و تردید نگاهش می‌کردند، به یک دغدغه و وسواس ذهنی برایش تبدیل شده بود. رقابت‌های کوپا آمریکای ۲۰۱۱ در آرژانتین به کابوسی برای او بدل گشت و پس از آن، موجی سهمگین از انتظارات و انتقادات شکل گرفت. در آن مقطع او به عنوان برترین بازیکن دنیا شناخته می‌شد و همین جایگاه ویژه، بار سنگین انتظارات، انتقادات و سرزنش‌ها را بر دوشش دوچندان می‌کرد.

مسی آگاه بود که یک ملت تک‌تک حرکاتش را رصد می‌کنند و در آن تورنمنت تقریبا هیچ امری بر وفق مراد پیش نرفت. او در استادیوم کولون هو شد، القاب ناخوشایندی دریافت کرد و متهم شد که در لحظات سرنوشت‌ساز عملکرد ضعیفی دارد. حتی خودداری او از خواندن سرود ملی نیز دستمایه انتقادات قرار گرفت. برای برخی از افراد، او صرفا یک «کاتالان» محسوب می‌شد و قرار نبود مسیر همواری پیش رو داشته باشد. از دست رفتن فینال جام جهانی ۲۰۱۴ در وقت‌های اضافه و تداوم هجمه‌ها و قضاوت‌های ناعادلانه در سال‌های ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ ادامه یافت. نمایش ضعیف او در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه که ضعیف‌ترین تورنمنت ملی‌اش در میان شش جام جهانی بود، به نظر می‌رسید نقطه پایانی بر این داستان باشد و ترمیم رابطه او با جامعه آرژانتین دیگر ممکن به نظر ندرسید.

ولی همان‌گونه که پدرش اذعان کرده بود، او از استقامت بالایی برخوردار بود و به مرور چهره متفاوتی از خود به نمایش گذاشت. شمایل تازه او با مؤلفه‌هایی که همواره هوادار آرژانتینی را مجذوب خود می‌کند ظاهر شد: خروشان، حماسی، جنگجو و اهل مبارزه. بی‌شک شباهت‌هایی به مارادونا داشت و از عشقی عمیق و غیرقابل‌انکار به تیم ملی کشورش بهره می‌برد. در واقع این همان چهره همیشگی او بود. از همان ابتدا نیز تردید در خصوص میل او به بازی برای آرژانتین کاملا بی‌معنی بود؛ چرا که از سن ۱۶ سالگی و با رد پیشنهاد تیم ملی اسپانیا، به روشنی نشان داده بود که قلبش برای کجا می‌تپد. هیچ‌کس به اندازه او متحمل شکست نشد و در عین حال از پای ننشست، هیچ‌کس ناچار نشد از چنین آزمون‌های سختی عبور کند و هیچ‌کس تا این حد تحت فشار قرار نگرفت. فتح کوپا آمریکای ۲۰۲۱ در برزیل، حکم بلیت ورود او به یک پیوند عاطفی عمیق با توده مردم آرژانتین را داشت. در آن برهه، نگاه هواداران و بخشی از رسانه‌ها دگرگون شد، اما خود او هیچ‌گاه راه قهر را در پیش نگرفت و هیچ نشانی از کینه یا دلخوری نسبت به مردم بروز نداد.

با این وجود، جام جهانی ۲۰۲۲ قطر همه‌چیز را دگرگون ساخت و محبت مردم نسبت به او را به اوج رساند. او سرانجام جام قهرمانی را به سرزمینش هدیه داد؛ رویدادی که به تنها ویزای نجات‌بخش او از این تبعید خودخواسته شباهت داشت، هرچند که او هرگز به فکر انتقام‌جویی نیفتاد. شاید ریشه بخشی از این قضایا به این موضوع برمی‌گشت که آرژانتینی‌ها اغلب موضوعات گوناگون را با هم ترکیب می‌کنند و شاید هم به این خاطر بود که برای نخستین بار انگلیس در مسیر ورزشی او قرار گرفته بود. مسی از واپسین جام جهانی خود در حالی به خانه بازگشت که هموطنانش او دیگ او را به عنوان یک وطن‌پرست واقعی می‌پذیرفتند.

مدتی پیش از آن روزها، در حالی که قفسه افتخارات ملی این بازیکن خالی بود، او به لیونل اسکالونی اعلام کرد که تمایل دارد بار دیگر شانس خود را امتحان کند و برای یک چالش جدید روی او حساب باز کند؛ حتی اگر این تصمیم می‌توانست به فرسایش روحی دوباره‌اش منجر شود. فرزندانش نیز در هر سفر به آرژانتین از او می‌پرسیدند که چرا با وجود عدم استقبال مردم، باز هم راهی آنجا می‌شود. مسی در مواجهه با این حس تنهایی و بی‌یاوری، به مسیر خود ادامه داد. او هیچ‌گاه تغییر نکرد و همان فرد سرسخت و شیفته‌ای باقی ماند که می‌خواست به ارزش‌هایش وفادار بماند.

مسی روز سه‌شنبه به خاطر آلام درونی‌اش اشک ریخت. هیچ‌کس تمایلی ندارد فضایی را که در آن احساس خوشبختی می‌کند ترک نماید. زیر سوال بردن ستاره‌ای چون او طی سالیان متمادی، خطای بزرگی بود که اصلاح قضاوت عمومی درباره آن بسیار بیشتر از حد انتظار طول کشید. لئو شخصیتی جاودانه است و دلتنگی برای او امری حتمی خواهد بود. شایسته است هرگز از یاد نبریم که او برای تثبیت جایگاه واقعی افتخاراتش، چه راه پرمخاطره و پیچیده‌ای را پیمود.