خبر تلخ در جشن قهرمانی برانکو و ایران

به گزارش ورزش اپ، تصویری از جلد روزنامه «جهان فوتبال» مربوط به دورانی است که مهدی تاج هنوز وارد سطوح عالی مدیریتی فدراسیون فوتبال نشده بود و در آن زمان به عنوان چهره‌ای مطرح، میان مدیریت باشگاه‌های سپاهان و ذوب‌آهن فعالیت می‌کرد. «جهان فوتبال» در ابتدای دهه ۸۰ نشریه‌ای نوآور و محبوب برای نسل جوان بود که با حضور تیمی از نویسندگان مجله «تماشاگران»، سبک متفاوتی از روزنامه‌نگاری ورزشی را دنبال می‌کرد و همواره حامی جریانات سالم در این رشته بود.

پس از ناکامی در راهیابی به جام جهانی ۲۰۰۲ کره و ژاپن، پروژه نوسازی تیم ملی با انتخاب برانکو ایوانکوویچ آغاز شد؛ مقطعی که نقطه عطفی برای فوتبال شکست‌خورده ایران محسوب می‌شد. تیم ملی پس از ناکامی در جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۰ لبنان و از دست دادن سهمیه جام جهانی، با تصمیم محسن صفایی‌فراهانی، رئیس وقت فدراسیون، دستخوش تغییر شد و برانکو ایوانکوویچِ جوان و کم‌حاشیه جایگزین میروسلاو بلاژویچ نامدار شد.

برانکو با رصد دقیق لیگ، تیمی جوان‌تر را برای حضور در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ بوسان تشکیل داد. این تورنمنت آزمونی دشوار در برابر کره جنوبی میزبان بود که پس از کسب مقام سوم جام جهانی، به دنبال قهرمانی بود؛ اما شاگردان جوان برانکو با شکست کره در نیمه‌نهایی و ژاپن در فینال، شگفتی‌ساز شدند و مدال طلا را به دست آوردند. این آخرین قهرمانی فوتبال ایران در بازی‌های آسیایی است که حالا ۲۴ سال از آن می‌گذرد.

در گفت‌وگوی روز گذشته با مجتبی حسینی، خاطرات آن تیم با حضور ستاره‌هایی چون یحیی گل‌محمدی، جواد نکونام، محرم نویدکیا، جواد کاظمیان، علیرضا واحدی‌نیکبخت، جلال کاملی‌مفرد و ایمان مبعلی بازخوانی شد. نکته جالب توجه، حضور تنها یک خبرنگار همراه تیم بود؛ سردبیر وقت «جهان فوتبال» که حامی اصلی برانکو بود. در آن زمان، سرمربی تیم ملی متوجه شد که پس از پیروزی دو بر صفر مقابل ژاپن با گل‌های محسن بیاتی‌نیا و جواد کاظمیان، به دلیل قوانین مدال به او تعلق نمی‌گیرد و تنها بازیکنان مدال می‌گیرند.

این تنها خبر ناخوشایند برای برانکو نبود. او پس از درخشش در بوسان و در حالی که در انتظار تمدید قرارداد برای جام ملت‌های ۲۰۰۴ بود، با بی‌اعتنایی محمد دادکان، سرپرست وقت فدراسیون مواجه شد. برانکو پس از یک ماه انتظار پشت در اتاق سرپرست، ایران را ترک کرد تا همایون شاهرخی جانشین او شود. دادکان در مصاحبه‌ای با روزنامه «پاس جوان» تاکید کرده بود: «تا زمانی که رئیس فدراسیون فوتبال ایران باشد، اجازه نمی‌دهد اجنبی روی نیمکت تیم ملی بنشیند…»

با این حال، پس از شکست تیم ملی مقابل اردن و ورود محسن مهرعلی‌زاده، رئیس وقت سازمان تربیت بدنی، محمد دادکان مجبور به تغییر رویه شد. برانکو با اقتدار به ایران بازگشت تا یکی از قوی‌ترین تیم‌های تاریخ را برای صعود به جام جهانی بسازد و در جام ملت‌های ۲۰۰۴ چین نیز عملکرد درخشانی داشته باشد. او که بعدها در پرسپولیس نیز دوران موفق دیگری را رقم زد، به فوتبال ما یاد داد که نقش سرمربی در سرنوشت تیم‌ها چقدر تعیین‌کننده است.

متأسفانه فوتبال ایران تمایلی به شنیدن توصیه‌ها و بهره‌گیری از تجربیات موفق خود ندارد. اکنون ۲۴ سال از آن دوران گذشته، مهدی تاج رئیس فدراسیون است، برانکو به عنوان مشاور در تیم ملی امارات فعالیت می‌کند و تنها ۲۴ ساعت از حذف تلخ تیم امید در بازی‌های آسیایی می‌گذرد.