بالوتلی: فوتبال در امارات هیچ هواداری ندارد!

بر اساس گزارش ورزش اپ، ماریو بالوتلی، پس از سال‌ها زندگی پر از حواشی و درخشش‌های مقطعی، اکنون در ۳۶ سالگی و با حضور در فوتبال امارات، به مرحله‌ای از پختگی و آرامش درونی دست یافته است. این مهاجم که نامش همواره با حسرت و ای کاش‌ها گره خورده بود، حالا در گفت‌وگو با گاردین تاکید دارد که از ناکامی‌ها و مرور خاطرات تلخ و شیرین دوران حرفه‌ای‌اش گذر کرده و چشم‌انداز متفاوتی از زندگی جدید و ذهنیت امروزش را به نمایش گذاشته است.

بالوتلی تصمیم گرفت در ژانویه ۲۰۲۶ با قراردادی دو سال و نیمه به الاتفاق امارات بپیوندد. او درباره این تصمیم می‌گوید که پول هدف اصلی‌اش نبوده است: «صادقانه بگویم، این ایده‌ای بود که تقریبا در آخرین لحظه به ذهنم رسید. رئیس باشگاه می‌خواست با من ملاقات کند و ما صحبت کردیم و این پروژه من را جذب کرد. مردم همیشه می‌گویند شما برای پول به دبی می‌روید، اما خدا را شکر، من به آن نیازی ندارم. بنابراین پول تنها هدف نبود. این پروژه در واقع عالی و رقابتی بود و من این ایده را دوست داشتم و تصمیم گرفتم این تجربه را به دست بیاورم.»

به نظر می‌رسد بالوتلی در تجربه اماراتی خود فرصتی برای لذت بردن دوباره از فوتبال، به دور از فشارهایی که در بیشتر مراحل دوران حرفه‌ای‌اش با آن همراه بود، یافته است. علاوه بر این، او رویای قدیمی خانوادگی‌اش یعنی بازی در کنار برادرش انوک باروا را نیز محقق کرده است. بازی در کنار برادرش برای بالوتلی یک تصمیم گذرا نبود، بلکه رویایی قدیمی بود که از کودکی با آن‌ها همراه بود. این مهاجم ایتالیایی می‌گوید: «فوق‌العاده است و از وقتی کوچک بودیم، همیشه می‌گفتیم که روزی با هم بازی خواهیم کرد.»

بالوتلی در مورد تجربه فوتبالی‌اش در امارات معتقد است که جنبه‌های مثبت واضحی وجود دارد، اما در عین حال مشکلاتی هم دیده می‌شود: «از نظر زیرساخت‌ها، وضعیت عالی است و ورزشگاه‌ها فوق‌العاده هستند ولی مشکل این است که هیچ هواداری وجود ندارد و این تا حدودی مایه تاسف است.»

شاید گویاترین سوال این بود که اگر بالوتلی می‌توانست به شانزده سالگی برگردد، چه نصیحتی به خودش می‌کرد؟ جواب خودش این است: «به او توصیه می‌کنم که انتخاب‌های خاصی نکند و در مواقع خاص به حرف افراد خاصی گوش دهد.»