آگهی فروش پرسپولیس در تاریخ بی‌سابقه است؟

بر اساس گزارش ورزش اپ، باشگاه پرسپولیس با انتشار اطلاعیه‌ای رسمی در روزنامه اطلاعات و اعلام آمادگی جهت بررسی پیشنهادهای خرید امیرحسین محمودی، رویکردی را در فوتبال ایران کلید زد که پیش از این سابقه نداشت. به دنبال انتشار این آگهی فروش بازیکن توسط سرخ‌پوشان، به بررسی این موضوع پرداختیم که آیا اقدام مشابهی در تاریخ فوتبال جهان به ثبت رسیده است یا خیر؛ بررسی‌های ما نشان داد که هرچند عرضه بازیکنان در بازار نقل‌وانتقالات از طریق ابزارهای دیجیتال یا مکاتبات مرسوم سابقه دارد، اما انتشار آگهی عمومی در یک روزنامه کثیرالانتشار با تعیین مهلت مشخص برای دبیرخانه، در تاریخ فوتبال حرفه‌ای دنیا بی‌سابقه است. با این وجود، در بررسی‌های خود به پنج پرونده جذاب برخوردیم که شباهت‌های محسوسی با تصمیم باشگاه پرسپولیس دارند:

۱. آژاکس و ویترین ۲۱ نفره در بازار دیجیتال (۲۰۲۶) نزدیک‌ترین سناریو به اقدام پرسپولیس، در تابستان سال ۲۰۲۶ در کشور هلند رقم خورد. باشگاه آژاکس آمستردام در جریان تغییرات وسیع در ترکیب تیم خود، اسامی ۲۱ بازیکن از جمله مهره‌های سرشناسی چون کاسپر دولبرگ، استیون برخواین، یوسیپ شوتالو و آنتون گای را در سامانه اختصاصی TransferRoom بارگذاری کرد. مسئولان آژاکس تمایل داشتند این اقدام به شکلی آرام و به دور از هیاهو انجام گیرد، اما تئو یانسن، بازیکن اسبق این تیم، در جریان برنامه تلویزیونی De Oranjezomer پرده از این برداشت که آژاکس تمامی بازیکنان مازاد خود را به صورت یکجا در یک پلتفرم دیجیتال قرار داده است. البته این اقدام باشگاه هلندی با رویکرد پرسپولیس یک تفاوت ساختاری دارد؛ چرا که باشگاه مزبور این فرآیند را در فضایی بسته و مختص مدیران ورزشی پیاده کرد، نه در بخش نیازمندی‌های روزنامه‌های عمومی.

۲. فکس اضطراری پورتسموث با برچسب قیمت (۲۰۱۰) از نظر اداری، نزدیک‌ترین رویکرد به اقدام پرسپولیس در آوریل ۲۰۱۰ و همزمان با بحران ورشکستگی باشگاه پورتسموث انگلیس رخ داد. اندرو آندرونیکو، مدیر تصفیه این باشگاه که برای رهایی پورتسموث از ورطه بدهی‌های سنگین به تامین فوری وجه نقد نیاز داشت، لیست کامل بازیکنان تیم اصلی را به همراه قیمت دقیق هر نفر از طریق فکس برای سایر باشگاه‌ها ارسال کرد. در آن فهرست جنجالی که روزنامه گاردین ابعاد آن را رسانه‌ای کرد، کوین پرینس بواتنگ با رقم ۵ میلیون پوند به عنوان گران‌ترین بازیکن شناخته می‌شد، مارک ویلسون و نادر بلحاج با برچسب قیمتی ۴ میلیون پوندی تعیین شده بودند و دیوید جیمز، سنگربان باسابقه تیم، به صورت رایگان در لیست فروش قرار گرفته بود. پورتسموث دقیقاً مانند پرسپولیس به شکل رسمی برای بازیکنانش اعلام فروش کرد، با این تفاوت که ابزار ارتباطی آن‌ها ارسال فکس مستقیم به رقیبان بود و نه چاپ آگهی در مطبوعات.

۳. بروشور تبلیغاتی ۳۴ صفحه‌ای مایکل اوون (۲۰۹) یکی از جنجالی‌ترین کمپین‌های بازاریابی برای یک بازیکن در تاریخ لیگ برتر، در تابستان سال ۲۰۰۹ پیرامون مایکل اوون شکل گرفت. به دنبال سقوط باشگاه نیوکاسل و اتمام قرارداد مهاجم پیشین تیم‌های لیورپول و رئال مادرید با این باشگاه، آژانس مدیریت برنامه‌های او یعنی Wasserman Media Group کاتالوگی تبلیغاتی به حجم ۳۴ صفحه تهیه کرده و آن را برای باشگاه‌های منتخب لیگ برتر ارسال نمود. درون این بروشور، آمار گلزنی، پتانسیل‌های تجاری و حتی نتایج معاینات پزشکی جهت اثبات شرایط بدنی مطلوب اوون گنجانده شده بود. با وجود اینکه این تبلیغات پرسروصدا در نهایت به انتقال اوون به منچستریونایتد منتهی شد، تفاوت اصلی آن با پرونده محمودی در این بود که فرآیند مذکور توسط ایجنت بازیکن صورت پذیرفت و نه خود باشگاه صاحب قرارداد.

۴. حراج دسته‌جمعی آکسفورد یونایتد در بحران مالی (۱۹۹۱) در دسامبر سال ۱۹۹۱ و به دنبال قطع ناگهانی حمایت‌های مالی از سوی خانواده رابرت مکسول، باشگاه آکسفورد یونایتد که در انتهای جدول دسته دوم فوتبال انگلیس دست‌وپا می‌زد، در اقدامی کم‌نظیر تمام ۲۸ بازیکن حرفه‌ای خود را در لیست فروش گذاشت. خبرگزاری آسوشیتدپرس در آن مقطع گزارش داد که مدیران این باشگاه حتی واگذاری استادیوم خانگی را هم به عنوان یک گزینه بررسی کرده بودند. آکسفورد نیز کل نفرات خود را مازاد اعلام کرده بود و نه صرفاً یک بازیکن مشخص، ضمن اینکه هیچ‌گونه آگهی در مطبوعات کثیرالانتشار به چاپ نرسید و این تصمیم مستقیماً به واسطه‌ها و ایجنت‌ها ابلاغ شد.

۵. لیست فروش رسانه‌ای پل اینس در اینتر (۱۹۹۵) در نوامبر سال ۱۹۹۵، روزنامه گاتزتا دلو اسپورت ایتالیا افشا کرد که باشگاه اینتر نام پل اینس، هافبک مطرح انگلیسی خود را که چند ماه قبل‌تر از منچستریونایتد جذب کرده بود، در فهرست خروج قرار داده است. ماسیمو موراتی، مالک وقت نراتزوری، طی مصاحبه‌ای اذعان کرد که برای تامین بودجه خرید یک مهاجم جدید ناچار به فروش اینس است؛ موضوعی که بلافاصله توجه باشگاه‌هایی نظیر آرسنال، چلسی، تاتنهام و نیوکاسل را برای جذب او جلب کرد. در آن مقطع، باشگاه اینتر به خاطر اینکه رئیس آن علناً از طریق مصاحبه با یک روزنامه بازیکنش را به دیگران پیشنهاد داده بود، با انتقادات فراوانی روبه‌رو شد. در اینجا نیز مقام اول باشگاه طی مصاحبه‌ای از فروش بازیکن خبر داده بود و نه با انتشار یک آگهی مکتوب.

مقایسه این پرونده‌ها به روشنی نشان می‌دهد که پرسپولیس نخستین باشگاه جهان به شمار نمی‌رود که بازیکن تحت قراردادش را به صورت رسمی روانه بازار نقل‌وانتقالات می‌کند، اما شیوه گزینش شده توسط مدیران این باشگاه جهت انتشار آگهی عمومی در یک روزنامه کثیرالانتشار، تعیین مهلت رسمی اداری برای دریافت پیشنهادها در دبیرخانه و اولویت‌بخشی به مشتریان خارجی، ابتکاری کاملاً منحصربه‌فرد و بی‌سابقه در تاریخ فوتبال محسوب می‌شود.