افشاگری در فرانسه: اولین تنش بین امباپه و زیدان

بر اساس تازه‌ترین اخبار ورزش اپ، ارتباط میان زین‌الدین زیدان و کیلیان امباپه در اردوی تیم ملی فرانسه با چالش‌های تازه‌ای مواجه گشته است. این مشارکت ورزشی که پیش‌بینی می‌شد از ابتدا کاملاً هماهنگ باشد، هنوز به نقطه ایده‌آل نرسیده است. بر مبنای انتشار یافته‌های نشریه اکیپ در روز چهارشنبه، میزان هماهنگی میان سرمربی تازه و مهاجم باشگاه رئال مادرید با روابط پیشین این بازیکن و دیدیه دشان تفاوت چشمگیری دارد.

نخستین نشانه‌های اختلاف در مسابقات ملی ماه سپتامبر پدیدار گشت. زیدان ترجیح داد تا امباپه را در سمت چپ خط حمله به میدان بفرستد و پست مهاجم مرکزی را به عثمان دمبله واگذار کند. این تصمیم تاکتیکی با نارضایتی کاپیتان مواجه شد، زیرا او به حضور در مرکز خط حمله خو گرفته بود و این جابجایی را به منزله افت اهمیت خود در ترکیب تلقی کرد. بنا بر نوشته این رسانه فرانسوی، سکان‌دار تیم از دلخوری ستاره‌اش مطلع بود، اما فرصت کافی برای تبادل نظر حضوری و حل مسئله فراهم نشد. این بازیکن با وجود آسیب‌دیدگی به اردو ملحق شد، زمان زیادی را در هتل استراحت کرد و پس از آسیب‌دیدگی در مسابقه با ترکیه به پایتخت اسپانیا بازگشت؛ به همین دلیل تعامل میان این دو چهره بسیار ناچیز ماند.

این دوری حتی در خارج از اردوهای ملی نیز تغییری نکرده است. با وجود اینکه هر دو نفر در مادرید زندگی می‌کنند، از این موقعیت جغرافیایی برای بهبود مناسبات استفاده نکرده‌اند. با توجه به جایگاه و حرمتی که امباپه همواره برای زیدان قائل بوده و نقش کلیدی این کاپیتان در برنامه‌های تیم ملی، شکل‌گیری چنین شرایطی غیرمنتظره بود.

سرمربی ۵۵ ساله خروس‌ها هم‌اکنون در صدد ترمیم این پیوند برآمده است. او در نشست خبری اعلام اسامی نفرات دعوت‌شده برای دیدارهای ملی ماه نوامبر، احتمال جابجایی پست امباپه را بیان کرد و گوشزد نمود که این بازیکن می‌تواند در مسابقات پیش‌رو مقابل ایتالیا و ترکیه مجدداً در پست تخصصی و دلخواه خود یعنی مهاجم هدف بازی کند؛ البته تحقق این امر به ارزیابی شرایط مصدومیتی بستگی دارد که موجب شد او تمرین نوبت صبح چهارشنبه را از دست بدهد. غیبت عثمان دمبله در این فهرست، پیاده‌سازی این آرایش تاکتیکی را آسان‌تر می‌کند، ولی مسئله فراتر از مسائل صرفاً تاکتیکی است. سرمربی تیم ملی برای هدایت موفق تیم به برقراری ارتباطی پیوسته و روان با ستاره نخست خود نیازمند است. هرچند صحبت از وجود اختلاف عمیق در میان نیست، اما این رابطه نیازمند عبور از چالش‌های نخستین و استحکام‌بخشی به پیوند میان کادرفنی و بازیکن سالار است. پنجره مسابقات ملی کنونی فرصتی مغتنم برای برطرف کردن سوءتفاهم‌ها و بنا نهادن همکاری محکم به شمار می‌رود.