آاک 2-3 رئال مادرید: فتح آتن با والورداسو!

به گزارش ورزش اپ، رئال مادرید امشب در شهر آتن دو مرتبه عقب افتاد، دو بار کار را به تساوی کشاند و در ثانیه‌های پایانی یعنی دقیقه ۹۲ با شوت فدریکو والورده توانست پیروزی را برابر آاک آتن از آن خود کند. این یک برد پرهیجان و نفس‌گیر برای تیم تحت هدایت مورینیو در خاک یونان محسوب می‌شود. کهکشانی‌ها در شرایطی با نتیجه ۳ بر ۲ به برتری رسیدند که تا دقایق پایانی بازی چندان رو به جلویی به نمایش نگذاشتند و در مقطعی از مسابقه عملکرد ضعیفی داشتند، اما در نهایت با گل لحظه آخری والورده توانستند سه امتیاز شیرین را از آتن با خود به مادریدم ببرند. با این پیروزی، روند بدون شکست مادریدی‌ها در مسابقات لیگ قهرمانان اروپا همچنان تداوم یافت.

تیم مادریدی در ورزشگاه آگیاسوفیا که با عنوان آل‌وین آرنا هم شناخته می‌شود، با چند تغییر تاکتیکی و مهم پا به مسابقه مقابل آاک آتن گذاشت. مهم‌ترین اتفاق، بازگشت وینیسیوس به جمع نفرات اصلی بود؛ بازیکنی که تا تاریخ ۲۱ نوامبر تنها مجاز به همراهی تیم در رقابت‌های لیگ قهرمانان است. همچنین ادر میلیتائو نیز پس از ماه‌ها دوری از میادین به دلیل مصدومیتی که از ماه آوریل گریبان‌گیرش شده بود، بار دیگر در ترکیب ثابت قرار گرفت. با وجود این تغییرات، هدف اصلی رئال کاملاً شفاف بود: تداوم نوار پیروزی‌ها. با این حال، روند واقعی بازی در زمین فاصله محسوسی با این تفکرات داشت. شاگردان مورینیو تا حدود دقیقه ۳۰ مسابقه نتوانسته بودند ضرب‌آهنگ خود را با شرایط یک دیدار اروپایی هماهنگ کنند. میزبان یونانی که باانگیزه و اشتیاق بالاتری نسبت به حریف کم‌رمق خود وارد زمین شده بود، از همان سوت آغازین نشان داد که برخلاف تصورات عمومی، تیم مورینیو چندان هم هراس‌برانگیز نیست. در این دقایق، تیبو کورتوا ناجی اصلی رئال بود و با واکنش‌های تماشایی خود بارها ایرادات خط دفاعی را پوشش داد. دروازه‌بان بلژیکی مقابل اکثر هجوم‌های میزبان مقاومت کرد، اما در دقیقه ۱۲ تسلیم ضربه کویتا شد. این گل نیز نتوانեց شوک لازم را به بازیکنان رئال وارد کند؛ چرا که خط دفاعی تیم همچنان متزلزل بود و مهاجمان نیز فاقد سرعت و دقت لازم در بازیسازی بودند. سرانجام این گل مردود جود بلینگام در دقیقه ۲۸ بود که حکم زنگ خطر را برای رئال به صدا درآورد و تنها چهار دقیقه بعد، تیم مورینیو موفق شد گل مساوی را به ثمر برساند.

جود بلینگام در دقیقه ۳۲ روی پاس گل کوکوریا و با یک ضربه پشت‌پای تکنیکی به سبک رباح ماجری، دروازه آاک را به شکلی تماشایی گشود تا همه‌چیز در جدول مسابقه مساوی شود. به لطف این گل، رئال تازه توانست به شکل جدی وارد جریان مسابقه شود. تلاش‌های دو تیم در ادامه نیمه اول ثمری نداشت و این بخش از بازی با تساوی یک بر یک خاتمه یافت. نیمه دوم با چهره‌ای تهاجمی‌تر از سوی رئال شروع شد و این تیم در دقایق ابتدایی میل زیادی برای دستیابی به گل برتری نشان داد. در همین دقایق، کوکوریا موقعیت عالی گلزنی داشت که مدافعان حریف مانع از باز شدن دروازه آاک شدند. با این حال، این موج تهاجمی زود فروکش کرد و بازی مجدداً به تعادل کشیده شد؛ تعادلی که البته همراه با افت کیفیت و کندی ضرب‌آهنگ مسابقه بود. حملات دو تیم شکل مقطعی و کم‌دامنه داشت و هیچ‌کدام نمی‌توانستند کنترل کامل زمین را در دست بگیرند. مورینیو برای دگرگونی شرایط مسابقه دست به تعویض زد و دیومانده را که هم‌زمان با بازگشت وینیسیوس در سمت راست به کار گرفته شده بود، به همراه برناردو سیلوا از زمین خارج کرد. ورود اندریک و والورده ترفند سرمربی پرتغالی برای دمیدن روح تازه به خط حمله بود. برخلاف برخی گمانه‌زنی‌ها، والورده به عنوان مدافع راست به کار گرفته نشد و در عوض دوشادوش کاماوینگا در خط میانی ایستاد. اما برخلاف انتظار مورینیو برای تغییر چهره تیم، این آاک بود که به گل دوم دست یافت. این گل در دقیقه ۷۵ روی اشتباه خط دفاعی رئال در نزدیکی محوطه جریمه و با شوت دقیق پیلیوس به ثمر رسید؛ جایی که کم‌تحرکی مهاجمان در امور دفاعی فرصت مناسب را به بازیکنان حریف داد. این گل خشم شدید مورینیو را به همراه داشت و او قصد داشت سه‌تعویض همزمان انجام دهد، اما دقیقاً در همان لحظات رئال گل تساوی را وارد دروازه حریف کرد.

کیلیان امباپه در دقیقه ۷۸ روی ارسال دقیق دنزل دومفریس در موقعیت ایده‌آلی قرار گرفت و با ضربه‌ای مطمئن کار را به تساوی دو بر دو کشاند. دومفریسِ سازنده گل، دقایقی بعد خود تا آستانه گلزنی پیش رفت اما در امر گلزنی ناکام ماند. گل امباپه باعث شد مورینیو از تصمیم خود برای تغییرات هم‌زمان منصرف شود، هرچند کمی بعد وینیسیوسِ کم‌فروغ را تعویض کرد و در دقایق پایانی نیز اسپی جانشین بلینگام شد. امباپه فرصت طلایی دیگری برای گلزنی داشت که شوت او به تیر افقی دروازه اصابت کرد تا آه از نهاد کادر فنی و بازیکنان بلند شود. در نهایت، این فدریکو والورده بود که پایان‌بخش این درام فوتبالی شد. هافبک اروگوئه‌ای که برای تقویت مرکز زمین به بازی گرفته شده بود، به عنوان تعویض طلایی مورینیو عمل کرد و در دقیقه ۹۲ با شوتری مهارنشدنی از راه دور، گل سوم و پیروزی‌بخش رئال را به ثمر رساند تا آب سردی بر پیکر میزبان ریخته شود.