اعتراف تلخ مهاجم سابق یونایتد به اعتیاد

بر اساس گزارش‌های ورزش اپ، این مهاجم سابق که پیش‌تر سابقه بازی در منچستریونایتد و تیم‌هایی نظیر هال‌سیتی، ساندرلند، کاردیف، کریستال‌پالاس و هادرزفیلدتاون را در کارنامه دارد، اذعان کرد که استفاده از این ماده موجب ایجاد خستگی شدید و مداوم در او می‌شده است. آشنایی اولیه کمپبل با این محصول تنباکویی که بین لثه و لب بالا گذاشته می‌شود، به دوران بازی‌اش در کریستال‌پالاس در فاصله سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ برمی‌گردد؛ مقطعی که یکی از هم‌تیمی‌هایش برای کاهش استرس، آن را به او پیشنهاد داد. کمپبل در گفتگو با پادکست اسپورتس ایجنتس گفت: «احساس آرامش می‌کردم و آن ماده بیشتر از هر چیز دیگری من را آرام می‌کرد. مصرف آن معمولاً پس از مسابقات شروع شد، چرا که آرام شدن پس از بازی کار دشواری است. بعد از مسابقات به تمرینات کشیده شد و اعتیاد به همین شکل آغاز می‌شود تا جایی که مقدار مصرف مدام بیشتر می‌شود.»

افزون بر حس آرامش اولیه، عوارض جانبی ناخوشایندی همچون افت فاحش توان بدنی و خستگی مفرط در اواخر روز برای او به وجود آمد. کمپبل در این زمینه عنوان کرد: «قطعاً معتاد شده بودم. صبح‌ها هنگام بازی یکی دو عدد مصرف می‌کردم و سپس برای تمرین به زمین می‌رفتم. هرگز در روز مسابقه از آن استفاده نمی‌کردم، چون من را بیش از حد ریلکس می‌کرد. من ذاتاً فرد آرامی هستم و اگر آرام‌تر می‌شدم، حتی برای دویدن معمولی هم دچار مشکل می‌شدم. این وضعیت پس از پایان دوران ورزشی‌ام خیلی بدتر شد، اما در دوران بازی چندان متوجه جنبه‌های منفی آن نبودم.» کمپبل که پس از تصمیم جدی برای ترک این عادت، در حال حاضر شش ماه است که بر این اعتیاد غلبه کرده، مصداق دیگری از یک چالش رو به گسترش در دنیای فوتبال حرفه‌ای محسوب می‌شود. بر اساس پژوهشی که در سال ۲۰۲۴ به کوشش اتحادیه فوتبالیست‌های حرفه‌ای و با همکاری دانشگاه لافبورو به سرانجام رسید، مشخص شد که ۲۰ درصد از بازیکنان رده‌بالا از اسنوس یا کیسه‌های نیکوتین بهره می‌برند. این بررسی درباره خطرات نگران‌کننده این قبیل مواد از جمله وابستگی، عوارض قلب و عروق، آسیب‌های دهانی و دندانی و همچنین بالا رفتن احتمال ابتلا به سرطان‌های مری و پانکراس در مقایسه با افراد فاقد مصرف، هشدار داده است.