زمان بازنگری درنحوه اداره فرا رسیده است؟

بر اساس گزارش رسانه ورزش اپ و به نقل از مهر، نتایج ضعیف اخیر جوجیتسو ایران در میادین بین‌المللی، لزوم بازنگری در شیوه مدیریت این رشته ورزشی را بار دیگر برجسته کرده است. توالی ناکامی‌ها در سه دوره متوالی از بازی‌های آسیایی، مسابقات قهرمانی آسیا و رقابت‌های ساحلی، به همراه ابهاماتی که در فرآیند گزینش ورزشکاران و کادر فنی وجود دارد، ثابت می‌کند که این چالش‌ها فراتر از باخت در چند مسابقه ساده است. مسئله اصلی، زیر سوال بودن نحوه مدیریت، کیفیت تصمیم‌گیری‌ها و میزان پاسخگویی مدیران متولی است. با وجود پتانسیل بالا و فعالیت سبک‌های گوناگون در جوجیتسو کشور، مسیر پیشرفت و درخشش جهانی این رشته به ایجاد ساختاری یکپارچه، دیدگاه‌های بلندمدت، استانداردهای شفاف برای بستن تیم‌های ملی و سیستمی دقیق جهت ارزیابی کارایی مدیران و مربیان وابسته است؛ مواردی که توسط مدیریت کنونی انجمن نادیده گرفته شده و حواشی را تشدید کرده است. هرگاه نتایج ضعیف ورزشی با ابهام در مدیریت گره بخورد، تحلیل ساختار فعلی به یک ضرورت تبدیل می‌شود.

ابهام در تصمیم‌گیری‌ها؛ مسئله‌ای مهم در ثبت نتایج ضعیف یکی از محورهای اصلی انتقادهای مطرح‌شده درباره عملکرد انجمن جوجیتسو، نحوه انتخاب ورزشکاران و اعضای کادر فنی است. گزینش ملی‌پوشان، تعیین کادر فنی و سنجش کارایی تیم ملی باید متکی بر اصول شفاف، معیارهای تخصصی و مدارک قابل استناد باشد. متأسفانه انجمن در این زمینه نیز عملکرد روشنی نداشت و حتی افرادی را برگزید که دو ماه قبل‌تر در قهرمانی آسیایی قزاقستان عملکرد ضعیفی داشتند و در ناگویا نیز درهمان دور نخست حذف شدند. در چنین وضعیتی، این پرسش مطرح می‌شود که آیا ساختار موجود امکان نظارت بی‌طرفانه بر تصمیمات مدیران و مربیان را مهیا می‌کند؟ شگفتی‌آور است که کمیته‌ای با حضور همان افراد مسئول در شکست، برای بررسی چرایی آن تشکیل می‌شود! عملکرد مدیران در اعزام‌ها و انتخاب‌ها چگونه و زیر ذره‌بین چه کسانی سنجیده می‌شود؟ آیا خروجی جلسات این کمیته‌های به ظاهر تخصصی پس از شکست‌های بین‌المللی به کشف ریشه مشکلات و اصلاح روندها منتهی می‌گردد یا تنها به برگزاری جلسات و توجیه‌گری ختم می‌شود؟

ضرورت بررسی مستقل حواشی مربوط به اعزام و دوپینگ در همین خصوص موضوع دوپینگ و حواشی مطرح‌شده درباره حضور ورزشکاران در فرایند نمونه‌گیری پیش از اعزام به بازی‌های آسیایی و گزارش‌های مربوط به نتایج آزمایش‌های ضد دوپینگ نیز از موضوعاتی است که باید با دقت و بر اساس مستندات رسمی بررسی شود. در این رابطه، تفکیک غیبت احتمالی به هنگام تست‌گیری، گزارش‌های غیرعادی آزمایشگاه و اثبات قطعی تخلف دوپینگ امری حیاتی است. «اینکه ادعا می شود، ورزشکاری که در زمان تست دوپینگ حضور نداشته، در سالنی همان حوالی مشغول تمرین وزنه بود نیز باید با دقت بیشتری مورد بررسی قرار گیرد!» در صورت اثبات هرگونه قصور یا ضعف مدیریتی، باید سهم تقصیرها به روشنی تعیین شده و اقدامات ترمیمی لازم صورت پذیرد.

واگذاری مدیریت، راهکاری برای تحول ساختاری است تا حذف کامل جوجیتسو. برای حل مشکلات کنونی، یکی از گزینه‌های منطقی، سپردن سکان هدایت انجمن جوجیتسو به فدراسیون انجمن‌های ورزش‌های رزمی است؛ نهادی که مدیریت چندین رشته رزمی را به صورت همزمان اداره می‌کند. در این حالت، جوجیتسو می‌تواند فعالیت‌های تخصصی خود را در قالب یک انجمن حفظ کند، در حالی که امور کلان مدیریتی، نظارتی و اجرایی آن زیر چتر حمایتی فدراسیون ساماندهی می‌شود.

اصلاح ساختار نیازمند تدوین و اجرای برنامه‌های عملیاتی است. هرگونه تغییر مدیریتی تنها زمانی بهبودی ایجاد می‌کند که با گام‌های اجرایی مشخصی همراه باشد. مواردی همچون انتشار فرمول‌های انتخابی تیم ملی، ثبت مستندات دلایل گزینش ورزشکاران و مربیان، ارزیابی مستقل کارکرد کادر فنی، تحلیل دستاورد اعزام‌ها و مشخص کردن معیارهای سنجش رشد این رشته، باید در اولویت برنامه‌ها جای گیرند.

آیا وقت آن رسیده که در نحوه اداره جوجیتسو تجدیدنظر شود؟ تکرار شکست‌ها طی سالیان متوالی، سایه سنگین حواشی دوپینگ، ابهامات مدیریتی و نیاز مبرم به شفافیت در گزینش‌ها و اعزام‌ها، دلایل محکمی برای بازنگری بنیادین در سیستم اداره جوجیتسو هستند. تداوم شرایط کنونی بدون نقد منصفانه و راهبردهای اصلاحی، پاسخگوی توقعات خانواده بزرگ جوجیتسو و ورزشکاران پرتلاشی که به دنبال افتخارآفرینی بین‌المللی هستند، نخواهد بود.