روایت ستاره آرسنال از شب تلخ: شانس آوردم زنده ماندم!

بر اساس گزارش ورزش اپ، میکل مرینو، هافبک آرسنال که سهم ارزنده‌ای در قهرمانی تیم ملی اسپانیا در جام جهانی ۲۰۲۶ داشت، اذعان کرد که به لطف حضور «فرشته نگهبانش» توانسته از حادثه تروریستی سال ۲۰۱۷ و حمله به اتوبوس باشگاه بروسیا دورتموند جان سالم به در ببرد و اکنون خود را بسیار خوش‌اقبال می‌داند. در جریان این سوءقصد که توسط فردی به نام سرگئی وِنرگُلد تدارک دیده شده بود، سه بمب دست‌ساز که در میان فضای سبز جاسازی شده بودند، هم‌زمان با عبور وسیله نقلیه بازیکنان آلمانی منفجر شدند. این رویداد تلخ به مصدومیت شدید مارک بارترا از ناحیه دست و بستری شدن او انجامید و همچنین یک مامور پلیس را برای همیشه از توانایی کار کردن محروم ساخت. اتوبوس مذکور در آن لحظات عازم برگزاری مسابقه‌ای در چارچوب لیگ قهرمانان اروپا مقابل موناکو بود. «فکر می‌کنم یک فرشته نگهبان دارم. در واقع، خوش‌شانس هستم که زنده ماندم»، مرینو در یک نامه منتشر شده در The Players’ Tribune اعتراف کرد. او در آن زمان ۲۰ ساله بود و این نامه را با عنوان «به کسانی که من را در آغوش گرفتند» منتشر کرد.

ستاره اسپانیایی در ادامه توضیحاتش افزود: «مطمئناً بسیاری از جوانان حتی باور نمی‌کنند که این اتفاق افتاده یا این که چقدر جدی بوده است، اما این اتفاق روی همه ما تأثیر گذاشت. یک صدای مهیب آمد و بعدش یادم می‌آید که اتوبوس تقریباً واظگون شد. به عقب نگاه کردم و خون روی زمین دیدم. دود، فریاد. یادم می‌آید که همان شب در بیمارستان بودم و منتظر مارک بارترا بودم که مچ دستش شکسته بود. روز بعد، کسی به من گفت که یک تکه بزرگ از ترکش در تکیه‌گاه سر صندلی کنار مارک بارترا گیر کرده است. جای همیشگی من. در آن روز، آن صندلی خالی بود… کمی احساس سفتی در پاهایم داشتم و چون صندلی‌های جلویی قابلیت تنظیم داشتند، آنجا نشستم. شاید این کار جانم را نجات داد. بنابراین، بله، من به شدت معتقدم که همه چیز به یک دلیلی اتفاق می‌افتد.» طراح اصلی این حمله تروریستی یعنی سرگئی ونرگُلد، پس از محاکمه به جرم تلاش برای قتل در ۲۸ مورد، به تحمل ۱۴ سال حبس محکوم شد. او طی روند دادگاه اعتراف کرد که انگیزه اصلی‌اش از این اقدام جنایت‌کارانه، نه کشتن انسان‌ها، بلکه کسب سود مالی از طریق معاملات و شرط‌بندی روی سقوط ارزش سهام باشگاه دورتموند بوده است.

میکل مرینو حین مرور آن خاطرات وحشت‌آفرین، در نشریه The Players’ Tribune به این مسئله نیز اشاره کرد که چگونه بروز آسیب‌دیدگی و شکستگی استرسی در پای راستش، حضور او در رقابت‌های جام جهانی را در هاله‌ای از ابهام قرار داده بود. او در این باره توضیح داد: «ماه گذشته مجبور شدم غم‌انگیزترین پاورپوینت زندگی‌ام را ببینم. من در یک اتاق در مرکز تمرینات، با یک بوت ارتوپدی نشسته بودم. پزشک باشگاه و رئیس فیزیوتراپی‌ها اسلاید به اسلاید را مرور می‌کردند. ما در تلاش برای قهرمانی در لیگ برتر بودیم. جام جهانی در آستانه شروع بود. همسرم باردار بود. به من گفتند شکستگی وجود دارد. من فکر کردم: خب، متوجه شدم. چقدر طول می‌کشد؟ پزشک به من گفت: شش ماه. من آنقدر شوکه شدم که حتی ناراحت هم نشدم. من در ذهنم محاسبه کردم. تا جام جهانی چهار ماه باقی مانده بود. به او گفتم: آیا مطمئنی؟؟؟ و او گفت: میکل، متاسفم. این غیرممکن است. من در سکوت به سمت خانه رانندگی کردم و وقتی این موضوع را به همسرم، لولا، گفتم، آنجا بود که فروپاشیدم. ذهنم این موضوع را درک کرده بود، اما قلبم نیاز داشت که این موضوع را با صدای بلند بشنود. روزهای بعد، یکی از سخت‌ترین روزهای زندگی من بود. اولین چیزی که به آن فکر کردم این بود: باورم نمی‌شود که دوباره این اتفاق می‌افتد… وقتی کمی از این مه غلیظ کنار رفت، فکر کردم: صبر کن، این اتفاق باید به یک دلیلی رخ داده باشد.»