مورینیو برای بارسلونا خط و نشان کشید

بر اساس گزارش ورزش اپ، در تشکیلاتی که مدیران آن حرف هماهنگی ندارند، سرمربی ناچار است مواضع باشگاه را بازگو کند. کارلو آنچلوتی در دوره دوم مربیگری‌اش با رویکردی آرام و انتقادهای هوشمندانه، چنین مسئولیتی را بر دوش کشید و در همان دوران بود که ماجرای «نگریرا» به میان آمد. ژابی آلونسو و آربلوا در این زمینه موفق عمل نکردند؛ چرا که اولی دچار افت شد و دومی افراط کرد. حالا ژوزه مورینیو عهده‌دار وظیفه‌ای شده که پیش‌تر در فاصله سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ نیز بر عهده داشت، دوره‌ای که گاهی از حس تنهایی خود به عنوان تنها سخنگوی باشگاه گله می‌کرد.

پس از گذشت دو ماه از موضع‌گیری‌های دقیق و ایجاد بستر مناسب برای تعامل، نشست خبری ورزشگاه المپیکو به بحث داوری اختصاص یافت و این مسئله بعد از شهرآورد رنگ جدی‌تری به خود گرفت. مورینیو در سن ۶۳ سالگی با ادبیاتی گزنده، به نحوه تعیین جریمه برای وینیسیوس و همچنین برگزاری مسابقات در تاریخ‌های چهارم نوامبر در آتن و هفتم نوامبر در مستایا تاخت. گلایه‌هایی که پیش‌تر به شکل کنایه مطرح می‌شدند — مانند انتقاد از تعیین داوران از هفته‌ها قبل و نه ۲۴ ساعت پیش از مسابقه — اکنون به اعتراض صریح بدل گشته‌اند. او در رم اظهار داشت: «هواداران رئال مادرید احمق نیستند و من می‌خواهم صحبت کنم تا آن‌ها ببینند چه اتفاقی می‌افتد.» این گفته در واقع دعوتی است از هواداران برنابئو تا همانند دیدار با ویارئال، همسویی خود را با کادر فنی نشان دهند. مصاف روز یکشنبه برابر سویا نیز بستر تازه اعمال فشار بر ارکان داوری، سازمان لالیگا و فدراسیون فوتبال خواهد بود.

این جایگاهِ تریبون باشگاه برای مورینیو پدیده نوظهوری محسوب نمی‌شود. او در تمامی تیم‌هایی که هدایتشان را بر عهده داشته، از دوران کوتاه حضورش در بنفیکا گرفته تا سال‌های پیش از رئال مادرید و حتی دوره فعالیت در فنرباغچه، همین نقش را ایفا کرده است. او در هر جا که بوده نشست‌های خبری جنجالی برپا کرده، با رقیبان و نهادهای ورزشی دست‌وپنجه نرم کرده و برای هفته‌ها سوژه اصلی رسانه‌ها باقی مانده است.

مورینیو با مقایسه پرونده نگریرا با رسوایی کالچوپولی در ایتالیا، به کالبدشکافی پرونده نگریرا پرداخت. او بدون اشاره مستقیم، دیدگاه خود مبنی بر ضرورت مجازات ورزشی بارسلونا را ابراز کرد و برای این منظور به اتفاقات سال ۲۰۰۶ و سقوط تیم یوونتوس متوسل شد و گفت: «فقط یک چیز می‌گویم، تبریک می‌گویم به ایتالیایی‌ها، می‌دانید چرا؟ چون آن‌ها تنها کشوری هستند که در آن «کالچوپولی» به معنای واقعی «کالچوپولی» بود. زیرا در اسپانیا آنچه اتفاق افتاد، و همه می‌دانند چه اتفاقی افتاد، و به نظر می‌رسد هنوز اوضاع خیلی خوب نیست. تا به امروز هیچ اتفاقی نیفتاده است. هیچ اتفاقی نیفتاده است. اگر هیچ اتفاقی نیفتاده، شاید این بزرگترین رسوایی فساد در داوری در جهان باشد.» نیاز به هوش بالایی نیست تا به عمق و منظور این انتقادها پی ببریم. مصاف ال‌کلاسیکو ده روز دیگر از راه می‌رسد و با توجه به اینکه مورینیو هیچ‌گاه اهل عقب‌نشینی و پس گرفتن حرف‌هایش نبوده است، باید منتظر فضایی پر از تنش برای رئال مادرید در ورزشگاه نیوکمپ باشیم.