جادوی مورینیو: کاپیتان رئال دوباره زنده شد!

بر اساس گزارش ورزش اپ، عملکرد والورده ثابت کرده است که بازی در سمت راست خط دفاعی، با وجود تمایل شخصی این بازیکن به حضور در پست‌های دیگر، می‌تواند از رازهای اصلی موفقیت او در تیم رئال مادرید باشد. بازی خیره‌کننده او برابر ویارئال نشان داد که قرارگیری در این پست اتفاقی نبوده، بلکه تصمیمی تأثیرگذار است که می‌تواند جریان مسابقه را عوض کند. بنا بر نوشته نشریه ورزشی آ.اس چاپ اسپانیا، این مسابقه با حضور والورده در خط هافبک و به عنوان بخشی از زوج مرکزی آغاز شد؛ ترکیبی که در کنار اورلین شوامنی کارایی لازم را نداشت. با تصمیم ژوزه مورینیو برای تغییر چیدمان و جداسازی این دو بازیکن، روند بازی تغییر کرد و این نقطه عطف به سود تیم تمام شد. ستاره‌های فرانسوی و اروگوئه‌ای پس از این تغییر، بهترین شرایط خود را پیدا کردند. فدریکو بسیار آماده نشان داد و ارسال پاس گل او به دیومانده، اوج نمایش فوق‌العاده‌اش بود. این ستاره در دفاع راست چنان کیفیت بالایی ارائه داد که انگار سال‌ها در همین پست بازی کرده است؛ جایگاهی که هرچند پست تخصصی او محسوب نمی‌شود، اما کاملاً با ویژگی‌های بدنی و فنی‌اش تناسب دارد.

پیش از به پایان رسیدن نیمه نخست، مورینیو دست به تغییرات تاکتیکی زد و جای آردا گولر و والورده را با یکدیگر عوض کرد. این جابجایی تنها یک تصمیم موقتی نبود و در نیمه دوم نیز ادامه پیدا کرد تا کهکشانی‌ها تسلط خود را بر بازی بیشتر کنند. با ورود وینیسیوس جونیور به زمین در دقیقه ۵۲ به جای ترنت الکساندر آرنولد و انتقال کامل والورده به سمت راست خط دفاعی، شکل بازی رئال خطرناک‌تر شد و نقطه عطف کار این بازیکن کلید خورد. والورده با تسلط بر فضاهای خالی جناح راست، پایه‌گذار گل تیمش با یک پاس دقیق و هوشمندانه شد. تأثیرگذاری او محدود به این صحنه نبود و آمار پایانی مسابقه نیز درخشش او را تایید کرد؛ او با ساخت سه موقعیت گلزنی، در کنار دیومانده به عنوان برترین بازیکن تیم در این فاکتور شناخته شد. همچنین ثبت ۱۲ پاس صحیح در یک‌سوم دفاعی حریف، او را پس از آردا گولر (با ۱۸ پاس) در جایگاه دوم نشاند. در امور دفاعی نیز آمار او شامل ۴ توپ‌گیری، ۲ قطع ارتباط، یک دفع توپ، پیروزی در تکل مستقیم، موفقیت در چهار دوئل از پنج نبرد و ثبت کلین‌شیت در عبور بازیکن مقابل بود که نمایشی بی‌نقص را به نمایش گذاشت.

حضور ثابط والورده در ترکیب اصلی، چه در خط میانی و چه در سایر پست‌ها، همواره قطعی بوده است. تا پیش از این مسابقه، تنها کیلیان امباپه و تیبو کورتوا با ثبت ۸۱۰ دقیقه حضور در زمین، آمار بالاتری نسبت به او داشتند و هافبک اروگوئه‌ای با ۷۴۴ دقیقه بازی، در تمام ۹ دیدار اخیر به عنوان بازیکن ثابت به میدان رفته بود. پیش از بازی با ویارئال، غیر از چند آزمون و خطا، او بیشتر به عنوان هافبک میانی و در ترکیب زوج‌های مختلف به کار گرفته شده بود؛ روندی که در دیدارهای پیش‌فصل نیز پیگیری شده بود و مورینیو دلیلی برای تغییر آن نداشت. با این وجود، تغییر موقعیت او به سمت راست، ابتدا در نقش وینگر و سپس به عنوان مدافع راست، ورق را به سود رئال برگشتاند. اینکه آیا این تدبیر مورینیو رویکردی مقطعی است یا برنامه‌ای درازمدت، پرسشی است که هنوز پاسخی ندارد. والورده در شهریور ۱۴۰۴ و در نشست خبری شهر آلماتی، موضع خود را درباره بازی در سمت راست خط دفاعی به صراحت بیان کرده بود و جملات قابل‌توجهی به زبان آورد. او گفت: «من برای بازی در پست دفاع کناری به دنیا نیامده‌ام و با یادگیری بازی در این پست بزرگ نشده‌ام. در این جایگاه احساس راحتی نمی‌کنم، چون چیزها و توانایی‌های زیادی وجود دارند که از آنها برخوردار نیستم؛ برای مثال، پوشش دفاعی در خط عقب.»

با وجود این دیدگاه، سرمربیانی که هدایت والورده را بر عهده داشته‌اند همواره علاقه‌مند به استفاده از او در این پست بوده‌اند. این چرخه با زین‌الدین زیدان آغاز شد، سپس کارلو آنچلوتی با بهره‌گیری از توانایی‌های او در سمت راست، نقش مهمی در کسب چهاردهمین قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا برای رئال ایفا کرد و پاس گل او به وینیسیوس را رقم زد. کارلتو حتی در روزهای بحران و کمبود بازیکن، با طنازی گفته بود: «او سومین دفاع راست برتر جهان، پس از دنی کارواخال و لوکاس واسکز است.» پس از او، ژابی آلونسو و آلوارو آربلوا نیز به این قابلیت والورده اعتماد کردند و اکنون نوبت به مورینیو رسیده است. بررسی آماری نشان می‌دهد که از مجموع ۳۸۱ بازی این بازیکن با لباس رئال مادرید، او در ۱۱۶ مسابقه در جناح راست به میدان رفته که معادل ۳۰.۵ درصد از کل دیدارهای اوست. از این تعداد، ۳۵ بازی در پست تخصصی دفاع راست ثبت شده است؛ همان جایگاهی که در مسابقه اخیر مقابل ویارئال نیز تکرار شد.

بازگشت والورده به ترکیب پس از حاشیه‌های دربی و خطای شدید لی کانگ این شکل گرفت. این برخورد با مصدومیت و پیچ‌خوردگی مچ پا همراه شد و او را از همراهی تیم ملی کشورش در اردوی ملی بازداشت. والورده در کمپ والدبباس ماند تا روند درمانی و بدنسازی را پشت سر بگذارد. کادر پزشکی ابتدا شانس حضور او برابر رم را بیشتر از بازی با ویارئال می‌دانستند، اما او با تلاشی فراوان خود را به این مسابقه رساند. او نه تنها به ترکیب رسید، بلکه نمایشی خیره‌کننده ارائه داد؛ بازگشتی که در ابتدا غیرممکن به نظر می‌رسید اما به هدیه‌ای ارزشمند برای باشگاه تبدیل شد. والورده بار دیگر با درخشش در پستی که به گفته خودش برای آن ساخته نشده، سرنوشت بازی را رقم زد تا ثابت شود گاهی بهترین دستاوردها از دل موقعیت‌های متناقض بیرون می‌آیند.