به گزارش ورزش اپ، برانکو ایوانکوویچ سرمربی ۷۲ ساله اهل کرواسی، بعد از سپری کردن بیش از سی سال همکاری و ارتباط نزدیک با زلاتکو دالیچ، وارد مرحله جدیدی از مسیر حرفهای خود در منطقه خاورمیانه شده است. او هماکنون در بخش مدیریت فنی فوتبال امارات مشغول به کار است و در کنار دالیچ، تلاش میکند تا مجموعهای قدرتمند جهت رقابت در بالاترین سطح فوتبال آسیا آماده کند؛ مجموعهای که هدف اصلی آن، کسب سهمیه حضور در جام جهانی ۲۰۳۰ است. تیم ملی امارات در آخرین دوره جام خلیج فارس، با قبول شکست دو بر صفر برابر عربستان در دیدار نهایی، به مقام دوم رسید؛ عملکردی که نشاندهنده روند رو به رشد این تیم زیر نظر دالیچ بود، حتی اگر با جام قهرمانی همراه نمیشد. اماراتیها اکنون با روحیهای مضاعف خود را برای حضور در جام ملتهای آسیا آماده میکنند، هرچند آرمان بزرگتر آنها، پایان دادن به حسرت طولانیمدت برای صعود به جام جهانی است. برانکو طی مصاحبهای با فلشاسکور در ایام برگزاری جام خلیج فارس، پیرامون وضعیت تیم ملی امارات و وظایف خود در این پروژه عنوان کرد: «ما تاکنون تیمی با کیفیت بسیار بالا ساختهایم. حتی جرأت میکنم بگویم که این تیم بهترین تیم در این بخش از جهان است. روشن است که همه ما به رسیدن به هدف نهایی، یعنی صعود به جام جهانی، امیدواریم. از دعوت آقای زلاتکو و تمایل او به اینکه به وی کمک کنم و مشاوره بدهم، احساس افتخار میکنم. همچنین قرار است بخشی از کار با تیمهای ملی ردههای سنی پایه را هماهنگ کنم. با توجه به تجربه و دانشم، معتقدم میتوانم در این سمت کمک زیادی به تیم کنم.»
برانکو سابقه هدایت تیمهای ملی چین، عمان و ایران را در کارنامه دارد و در عرصه باشگاهی نیز با باشگاههای متعددی در کشورهای گوناگون از جمله کرواسی و عربستان همکاری کرده است. با این وجود، یکی از برجستهترین فصلهای دوران مربیگری او، به دوران هدایت تیم ملی ایران برمیگردد؛ مقطعی که توانست پس از سالها انتظار، فوتبال ایران را مسافر جام جهانی کند. ایوانکوویچ بیش از دو دهه پیش، تیم ملی را راهی جام جهانی ساخت؛ رویدادی که بعد از حضور ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ رقم خورد و دومین صعود تاریخ فوتبال کشورمان به مرحله نهایی این رقابتها به شمار میرفت. ایوانکوویچ ضمن مرور خاطرات تلخ و شیرین جام جهانی ۲۰۰۶ و یادآوری سختیهای صعود در آن زمان اظهار داشت: «صعود به جام جهانی دستاوردی بیسابقه بود. در آن زمان، رسیدن به این رقابتها بسیار دشوارتر بود، زیرا تنها پنج تیم از مرحله مقدماتی آسیا میتوانستند در جام جهانی شرکت کنند. موج عظیمی از شادی و هیجان سراسر ایران را فرا گرفت. وی در ادامه گفت: «متأسفانه، در آلمان با مشکلات زیادی در زمینه غیبت برخی بازیکنان روبهرو شدیم، اما با وجود این مشکلات، تأثیر بسیار خوبی از خود بر جای گذاشتیم. میتوانم بگویم که بهترین نتایج ایران در ۴۰ سال گذشته را رقم زدیم. قهرمان بازیهای آسیایی شدیم و در مرحله نیمهنهایی کره جنوبی را شکست دادیم. تیمی که تنها چند ماه پیش از آن، در رده چهارم جهان قرار گرفته بود.» سرمربی پیشین تیم ملی در ادامه به بازخورد بینظیر و تاریخی هواداران پس از آن موفقیت پرداخت و اضافه کرد: «پس از آن، هشت میلیون نفر در ایران به خیابانها آمدند و در طول جشنها حتی یک حادثه هم رخ نداد. خاطرهای فوقالعاده…»
دو دهه پس از جام جهانی ۲۰۰۶، تیم ملی ایران در شرایطی کاملاً متفاوت و پرچالش با مسابقات جام جهانی مواجه شد. درگیریها و تنشهای سیاسی با ایالات متحده آمریکا به عنوان یکی از میزبانان مشترک تورنمنت، تأثیر مستقیمی بر وضعیت کاروان ایران گذاشت. محدودیتهای به وجود آمده مانع از اقامت تیم ملی در خاک آمریکا شد و همین موضوع، برنامههای آمادهسازی و تمرینی بازیکنان را با موانع جدی مواجه ساخت. او درباره شرایط آن روزهای تیم ملی ایران گفت: «بدون شک، شرایط برای آنها دشوارتر بود. در وهله نخست، به دلیل مشکلات مربوط به صدور ویزا. همچنین مجبور شدند محل اردوی آمادهسازی خود را تغییر دهند و علاوه بر این، ناچار بودند آن مسابقات را در شرایطی ویژه برگزار کنند. واقعاً حیف شد، زیرا تیمی باکیفیت بودند، اما نتوانستند به مرحله دوم راه پیدا کنند.»
بخش عظیمی از کارنامه ورزشی برانکو ایوانکوویچ با تورنمنت جام جهانی عجین شده است. نخستین تجربه حضور او در این رویداد بزرگ به سال ۱۹۹۸ بازمیگردد؛ هنگامی که تیم ملی کرواسی با وجود قدمت کوتاهش به عنوان کشوری مستقل و عضو رسمی فیفا، دنیای فوتبال را شگفتزده کرد و روی سکوی سوم جهان ایستاد. برانکو در آن تورنمنت به عنوان عضوی از کادر فنی کرواسی حضور داشت؛ تیمی که در مرحله یکچهارم نهایی توانست آلمان را با سه گل شکست دهد، سپس در مرحله نیمهنهایی مقابل فرانسه میزبان متوقف شد و در نهایت با پیروزی مقابل هلند، مدال برنز مسابقات را از آن خود کرد. برانکو پیرامون تجربه حضورش در جام جهانی ۱۹۹۸ یادآور شد: «همه ما انگیزه زیادی داشتیم که دستکم مقام سوم را کسب کنیم و مدال بگیریم. به این هدف رسیدیم و این موضوع نشاندهنده قدرت ذهنی ما بود. باید نکتهای را با شما در میان بگذارم. پیش از آن جام جهانی، کمتر از ۱۰ درصد مردم کرواسی را میشناختند. کشوری کوچک و جوان. اما پس از پایان مسابقات، این رقم به بیش از ۲۰ درصد رسید. اکنون نیز بهطور مرتب چنین نتایجی کسب میکنیم. میتوانیم به بازیکنان فوتبال خود و همچنین به ورزشکارانمان در سایر رشتهها بسیار افتخار کنیم.»





فوتسال
تیراندازی با کمان
دوومیدانی
اتومبیلرانی
بدمینتون
بیسبال
فوتبال ساحلی
بیلیارد
بدنسازی
بولینگ
بوکس
شطرنج
دوچرخهسواری
شمشیربازی
گلبال
گلف
ژیمناستیک
هندبال
هاکی
سوارکاری
جودو
جوجیتسو
کبدی
کاراته
کوراش
موتورسواری
سنگنوردی
قایقرانی
تیراندازی
والیبال نشسته
اسکیت
اسکیتبرد
اسکی
اسکواش
شنا
تنیس روی میز
تنیس
واترپلو
وزنهبرداری
بسکتبال با ویلچر
ووشو