بازیکن را سالم تحویل گرفتند، مصدوم پس دادند!

بر اساس گزارش‌های ورزش اپ، برگزاری چهار مسابقه ملی در فیفادی اخیر، تبدیل به چالشی جدی برای تیم‌ها و باشگاه‌ها شده است. کریگ بلامی، سرمربی تیم ملی ولز، پس از اتمام این چهار تقابل در بازه زمانی ۱۱ روزه عنوان کرد: «واقعا فکر می‌کنم شدت این تیم از نظر بدنی برای سطح نخبگان طراحی شده است.» با این وجود، مربیان تیم‌های باشگاهی بزرگ احتمالاً نظری مخالف او دارند. تورنمنت لیگ ملت‌ها و حجم بالای دیدارهای ملی در اقصی نقاط جهان، مرتباً با گزارش‌هایی از مصدومیت بازیکنان همراه است. کادر فنی باشگاه‌ها مسابقات را با دلهره دنبال می‌کنند؛ جایی که ستاره‌ها ناگهان زمین‌گیر شده و با دست به نیمکت ذخیره‌ها علامت می‌دهند. آسیب‌دیدگی‌های ناحیه همسترینگ و عضلانی به وفور دیده شده است. به عنوان نمونه، باشگاه ساندرلند به دلیل صدمه‌دیدگی برایان بروبی و دن بالارد به ترتیب در پی حضور در اردوی تیم‌های ملی هلند و ایرلند شمالی، از خدمات این دو مهره کلیدی محروم خواهد بود. باشگاه بورنموث که هنوز در مسابقات لیگ برتر به برد نرسیده، الکس اسکات را هم برای نزدیک به دو ماه در اختیار نخواهد داشت. عملکرد درخشان او در پیروزی پرگل تیم ملی انگلیس مقابل کرواسی با ستایش فراوانی روبه‌رو شد؛ ستاره جوانی که به بهترین شکل از فرصت خود بهره برد و حتی نمایشی برتر از لوکا مودریچ ارائه داد. لکن این مسابقه به بهایی سنگین تمام شد. آسیب‌دیدگی عضله چهارسر ران که پیش از سوت آغاز بازی تشخیص داده شده بود، شدت پیدا کرد. توماس توخل در این باره اظهار داشت: «از طرف ما هیچ ریسکی پذیرفته نشد.» با این حال، مارکو روزه، سرمربی بورنموث، احتمالاً نگاه متفاوتی به این ماجرا دارد.

این وقفه مسابقات با ورود اصطلاحی تازه به دایره واژگان فوتبال کلید خورد. کول پالمر که به دلیل «مدیریت میزان فشار» و با وجود دوری از جام جهانی، از فهرست تیم ملی خط خورد. این عبارت برای غیبت دکلان رایس هم به کار گرفته شد و ریشه در بسکتبال حرفه‌ای آمریکا دارد؛ جایی که ستاره‌های این ورزش پیش از رسیدن به مرحله پلی‌آف، باید یک فصل عادی شامل ۸۲ بازی را سپری کنند. فوتبال رده بالا نیز امروزه تقاضاهایی مشابه دارد؛ به طوری که رایس در طول فصل ۲۶-۲۰۲۵ در ۶۹ مسابقه به میدان رفت و در مجموع ۵۳۹۴ دقیقه بازی کرد. آرسنال همچنان ۱۷ بازیکن ملی‌پوش داشت که برای همراهی تیم‌های ملی دعوت شده بودند. میکل آرتتا که پس از باخت مقابل برایتون فرصت کافی برای تحلیل این نتیجه داشت، اینک با اضطراب چشم‌انتظار بازگشت شاگردانش به تمرینات است. کناره‌گیری ازری کونسا از اردوی سه‌شیرها در روز دوشنبه، به دنبال مصدومیت‌های کریستوس تزولیس و کای هاورتز رخ داد. تزولیس حین بازی برای یونان برابر هلند، پس از آسیب دیدن همسترینگ، پیراهن را روی صورت خود کشید. هاورتز نیز در تقابل با همین حریف و با پیراهن آلمان، با مشکلی مشابه مواجه شد؛ ضربه‌ای دیگر به بازیکنی که آرتتا فراتر از حد انتظار از حضورش محروم بوده است. دغدغه دیگری زمانی شکل گرفت که مکس داومن در جریان بازی تیم زیر ۱۹ سال انگلیس، با خطایی سنگین ناچار به ترک زمین مسابقه شد. اخبار امیدوارکننده‌تر متعلق به مارتین اودگارد بود که در نخستین یکشنبه این وقفه و هنگام بازی نروژ مقابل پرتغال، با تکل خشن برناردو سیلوا روبه‌رو شد. کادر پزشکی تیم ملی نروژ پس از انجام تصویربرداری تأکید کرد: هیچ چیز نگران‌کننده‌ای وجود ندارد و اودگارد برای رویارویی مجدد با همان حریف آماده شد. دومین نبرد نروژ و پرتغال با نگرانی‌هایی پیرامون ارلینگ هالند همراه گشت. او درخواست کرد تا از زمین مسابقه بیرون برود. تمام این اتفاقات بخشی از یک برنامه بود و استاله سولباکن، سرمربی نروژ، بیان کرد: «برای کسانی که در لیگ قهرمانان بازی می‌کنند و استراحت بسیار کمی داشته‌اند، شرایط به مرز دشواری می‌رسد.» هالند زمانی در کانون توجهات قرار می‌گیرد که منچسترسیتی جهت برگزاری نخستین دیدار خود پس از حکم محکومیت باشگاه به خاطر بیش از ۱۰۰ مورد تخلف مالی در لیگ برتر، به مصاف لیورپول می‌رود. باشگاه استراحتی کوتاه اما حیاتی را برای او در نظر گرفته است. احتمالاً این مسئله چندان به دل انزو مارسکا ننشسته است.

الیوت اندرسون و مارک گهی به همراه هری کین، تنهاترین بازیکنان انگلیسی بودند که هر چهار مسابقه لیگ ملت‌ها را در ترکیب اصلی شروع کردند و نیکو اورایلی نیز در اثنای راه از اردوی تیم جدا شد. چالش‌های لیورپول ژرف‌تر به نظر می‌رسد؛ الکساندر ایساک و کودی خاکپو که از دستاوردهای اولیه دوران مربیگری آندونی ایرائولا بودند، به ترتیب در مسابقات سوئد و هلند آسیب دیدند. جرمی ژاکه، دیگر چهره مستعد و پرفروغ این فصل، نیز بنا بر گزارش‌ها در جریان بازی برای فرانسه دچار کشیدگی همسترینگ شد. دیگر جدال سرنوشت‌ساز آخر هفته در لیگ برتر، یعنی میزبانی منچستریونایتد از تاتنهام میان دو تیمی که رویاهایشان رو به زوال است، بدون حضور چند مهره کلیدی به انجام خواهد رسید. پاتریک دورگو، مدافع منچستریونایتد، در بازی تیم ملی دانمارک دچار آسیب‌دیدگی همسترینگ شد. گزینه جایگزین این تیم در سمت چپ خط دفاعی، یعنی نصیر مزراوی، هم در مسابقه مراکش برابر لسوتو ضربه‌ای را متحمل گشت. برونو فرناندز که با وجود مصدومیت به میدان می‌رود و ژرژ ژسوس، سرمربی پرتغال، آن را «مشکلی پیچیده» نامیده است، احتمالاً تحمل درد را به جان خریده و به بازی ادامه خواهد داد. باشگاه تاتنهام از اینکه آسیب دست میکی فن ده‌فن وخیم نبود، نفسی به راحتی کشید، اما مصدومیت ناحیه پای یان پل فن هکه این آرامش را تحت‌الشعاع قرار داد. از سوی دیگر، پدرو پورو، قهرمان جام جهانی، در ترکیب اسپانیا غایب بود و برای سفر به اولدترافورد هم به موقع آماده نخواهد شد.

آسیب‌دیدگی‌ها محدود به مرزهای فوتبال انگلیس نیستند. بازیکنان طراز اول فوتبال قاره سبز هم تحت تاثیر این قضایا قرار گرفته‌اند. بایرن مونیخ جمال موسیالا را به دلیل پارگی عضله ران پای راست که در تمرینات تیم ملی آلمان رخ داد، از دست داده است. یورگن کلوپ برای نخستین اردو ۴۴ بازیکن را دعوت کرد که بخشی از استراتژی او برای کم کردن فشار بر روی بازیکنان بود، با این حال حتی این تدبیر نیز جلوی مصدومیت‌ها را نگرفت. حتی برترین بازیکنان دنیا نیز صدمه می‌بینند. کیلیان امباپه در دومین مسابقه دوران حضور زین‌الدین زیدان روی نیمکت تیم ملی فرانسه، با پیچ‌خوردگی زانو مواجه شد، هرچند با توجه به تصاویر دوچرخه‌سواری‌اش در فضای مجازی، به نظر می‌رسد مسیر درمان را به شکل مطلوبی طی می‌کند. فقط می‌توان گمانه‌زنی کرد که ژوزه مورینیو چه واکنشی به این رویدادها داشته است. سرمربی رئال مادرید در همین هفته پیرامون بازیکنانی که در فاز ریکاوری به سر می‌برند، متذکر شد: «شما نمی‌توانید دوچرخه‌سواری کنید. ممکن است از دوچرخه بیفتید و سه بازی را از دست بدهید، یا حتی بدتر، ممکن است پایتان بشکند.» مورینیو تنها مربی‌ای نیست که تعطیلی طولانی‌مدت رقابت‌های ملی، اعصاب و روان او را به هم ریخته است.