رونالدو به مسی: بیا در آغوشم دادا!

بر اساس گزارش ورزش اپ، لیونل مسی پرونده دوران ملی‌اش را بست و با پیراهن تیم ملی آرژانتین وداع همیشگی داشت. این اسطوره متولد روساریو با انتشار بیانیه‌ای رسمی، پس از طی کردن ۲۱ سال از آلبی‌سلسته کنار رفت. این دو دهه و یک سال، خاطرات فراوانی را رقم زد و سرانجام با مقطعی به پایان رسید که پاک کردن آن از تاریخ فوتبال ناممکن به نظر می‌رسد. بازیکن شماره ۱۰ در آغاز بیانیه خود قید کرد:«دیروز آخرین بازی‌ام را انجام دادم و همین حالا هم دلم برای پوشیدن پیراهن آبی و سفید تنگ شده است. می‌دانم که تصمیم درستی گرفته‌ام. این مسیر فوق‌العاده بود؛ مسیری پر از شادی و البته چند غم و ناراحتی، اما کاملاً مطمئنم که تک تک قدم‌هایی که برداشتم، ارزشش را داشت.» نخستین قدردانی‌های مسی در این متن، خطاب به خانواده‌اش بود؛ حامیان اصلی او که در تمام لحظات حامی‌اش بودند:«و هنوز خیلی چیزها هست که باید می‌گفتم. غیرممکن است بتوانم تمام احساسی را که دارم، در چند کلمه یا یک پست بیان کنم. طی کردن این مسیر بدون خانواده‌ام غیرممکن بود؛ آنها همیشه کنارم بودند و حمایتم کردند، به‌خصوص در لحظات سخت، زمانی که بیش از هر وقت دیگری به آنها نیاز داشتم.»

بخش بعدی سخنان او به هم‌بازیان قدیمی‌اش تعلق داشت و در این میان، نام جاودانه دیگو مارادونا برجسته‌تر از دیگران دیده می‌شد:«دوستانم، تمام هم‌تیمی‌ها و مربیانی که در طول این سال‌ها داشتم، به همراه کادرهای فنی‌شان نیز نقش بسیار مهمی داشتند. نمی‌خواهم دیگو را فراموش کنم؛ کسی که کشورمان را به جایگاهی که شایسته‌اش بود رساند و همان طور که همیشه می‌گویم، می‌دانم که او هم در هر قدمی که برداشتیم، چه زمانی که اینجا کنار ما بود و چه حالا از آسمان، به ما کمک کرد.» لئو در طول سالیان متمادی برای فوتبال‌دوستان آرژانتینی به چهره‌ای فراتر از یک ورزشکار تبدیل شد و طیف وسیعی از هیجانات را از سر گذراند. در فراز پایانی، او از باشگاه‌هایی که در آن‌ها توپ زده بود تجلیل کرد و یاد پروردگار را گرامی داشت:«از باشگاه‌هایی که در آنها بازی کردم تشکر می‌کنم که همیشه به احساسات من احترام گذاشتند و اجازه دادند هر زمان که قرار بود پیراهن تیم ملی را بر تن کنیم، خودم را وقف کشورم کنم. و البته از خدا هم تشکر می‌کنم؛ بدون هدایت و خواست او، حتی نمی‌توانستیم رویای رسیدن به اینجا را در سر داشته باشیم.» بیش از بیست سال لبخند و گریه سپری شد. بیشتر از ۲۰۰ مسابقه ملی که باعث گشت تا مسی عنوان برترین گلزن تاریخ کشورش را به خود اختصاص دهد و سومین ستاره را روی لباس تیمی بنشاند که پیراهن شماره ۱۰ آن تا همیشه با روحش عجین خواهد بود. مهاجم آرژانتینی در انتها نگاشت:«من یک انسان قدردان هستم. خیلی دوستتان دارم، دلم برایتان تنگ خواهد شد و همیشه بابت اینکه در کنار ما، در کنار من بودید، از شما تشکر خواهم کرد.»

کاپیتان در جریان رویداد امروز چندین مرتبه منقلب شد و هواداران از ابتدای ورودش به مستطیل سبز تا لحظه سوت پایان، به روشی کم‌نظیر از این چهره بزرگ تجلیل کردند. در دقیقه دهم مسابقه نیز بازی متوقف شد تا حاضران در ورزشگاه به افتخار شماره ۱۰ خاطره‌ساز فوتبال آرژانتین به پا خیزند و او را تشویق نمایند. پس از اتمام مسابقه‌ای که با ثبت یک گل و دو پاس گل از سوی لئو با پیروزی ۳ بر صفر همراه شد، مسی طی صحبت‌هایش اذعان کرد که این رویداد جزو دشوارترین لحظات زندگی ورزشی‌اش بوده و اعتراف کرد که جای خالی لباس تیم ملی را به‌شدت احساس خواهد کرد.

بازتاب‌های این وداع شکوهمند به سرعت مرزهای آرژانتین را درنوردید. ستاره‌هایی همچون نیمار و رونالدینیو با انتشار پست‌هایی در فضای مجازی به ستایش از کارنامه درخشان مسی پرداختند. مهاجم برزیلی یادآور شد که نه فقط آرژانتین، بلکه تمام کره زمین به پاس خدمات لئو به فوتبال، قدردان او هستند. رونالدینیو نیز با نگارش متنی احساسی، از مسی به عنوان «برادر» یاد کرد و ابراز خرسندی نمود که از نخستین روزها در کنار داستان او حضور داشته است. اما در این میان، واکنش کریستیانو رونالدو، رقیب سنتی و دیرینه لئو، بازتابی کاملاً ویژه داشت. بررسی دوران طلایی مسی بدون در نظر گرفتن کریستیانو رونالدو و برعکس امکان‌پذیر نیست. آن‌ها سال‌ها رقیب یکدیگر به شمار می‌رفتند، اما هیچ‌گاه خصومتی میانشان شکل نگرفت و همواره احترام متقابلی بر روابطشان حاکم بود؛ موضوعی که اکنون با پیام ستاره اهل پرتغال در واکنش به نامه وداع مسی دوباره به اثبات رسید.

رونالدو اظهار داشت:«لئو، سال‌های زیادی را صرف دفاع از کشورت کردی و داستانی ساختی که برای همیشه باقی خواهد ماند. تمام احترام من برای چیزی که با آرژانتین به دست آوردی. در آغوش می‌گیرمت.» مسی و رونالدو به عنوان برترین چهره‌های قرن اخیر مستطیل سبز، اینک روزهای پایانی دوران ورزشی خود را سپری می‌کنند. هر دو به عنوان اسطوره‌های بی‌چون و چرا از رده ملی کنار می‌روند؛ هرچند در مقطع کنونی و با توجه به رخدادهای اخیر، وضعیت آن‌ها تفاوت‌های زیادی با یکدیگر دارد و مسیر اتمام فوتبالشان راهبردهای کاملاً متفاوتی را پیموده است.