همبازی مسی و مارادونا سرنوشت عجیبی دارد

بر اساس گزارش ورزش اپ، دنیای فوتبال مالامال از سرگذشت‌های تلخ استعدادهایی است که تا آستانه دستیابی به موفقیت پیش رفتند، اما به یک‌باره از مسیر منحرف شده و سقوط کردند؛ با این حال، سرگذشت گونزالو اولید آپازا چنان گزنده است که به‌سختی می‌توان نمونه مشابهی برای آن پیدا کرد. بازیکنی که روزگاری در مستطیل سبز با لیونل مسی و دیگو مارادونا روبه‌رو می‌شد و با امیلیانو مارتینز هم‌اتاق بود، پیش از آنکه به شهرت و ثروت دست یابد، با دنیای فوتبال حرفه‌ای وداع کرد و اکنون امرار معاش خود را از راه فروش و توزیع کپسول گاز، پیاز و سیب‌زمینی تأمین می‌کند.

گونزالو از سن ۱۲ سالگی به عضویت آکادمی سرشناس ریورپلاته درآمد. او در ترکیب رویایی متولدین سال ۱۳۷۱ این باشگاه، در کنار چهره‌هایی همچون اریک لاملا، لئاندرو گونزالس پیرز و رودریگو ری به میدان می‌رفت؛ نسلی نخبه که توانست پنج جام قهرمانی را در رده‌های سنی پایه کسب کند.

درخشش این هافبک مستعد، مسیر ورودش را به اردوی تیم‌های ملی پایه آرژانتین هموار ساخت. گونزالو نخستین بار به دعوت اوبالدو فیلول پیراهن تیم ملی را بر تن کرد و به ترتیب در رده‌های سنی زیر ۱۵، زیر ۱۷ و زیر ۲۰ سال به میدان رفت. در جریان رقابت‌های قهرمانی آمریکای جنوبی و جام جهانی نوجوانان در سال ۲۰۰۹، دیبو مارتینز دروازه‌بان تیم و هم‌تیمی او محسوب می‌شد. آپازا پیرامون خاطرات هم‌نشینی با دروازه‌بان نامدار آرژانتین اظهار می‌دارد: «دیبو دقیقاً همان اعتمادبه‌نفسی را داشت که امروز می‌بینید. اصلاً برایم عجیب نیست که او به این همه افتخارات بزرگ در فوتبال دنیا رسیده است.»

أوج دوران ورزشی گونزالو پیش از آغاز جام جهانی نوجوانان در کشور نیجریه رقم خورد. اعضای تیم ملی نوجوانان آرژانتین طی دیداری به کمپ تیم ملی بزرگسالان دعوت شدند تا به عنوان حریف تمرینی تمرین کنند. جالب است بدانید هدایت آن تیم بر عهده دیه‌گو مارادونا بود. آپازا درباره آن روزهای رویایی شرح می‌دهد: «چهارشنبه‌ها با تیم بزرگسالان بازی می‌کردیم؛ خودِ دیگو وسط زمین سوت به دست داوری می‌کرد و ما روبه‌روی مسی و تمام ستاره‌های بزرگ می‌دویدیم. همه‌چیز مثل خواب و رویا بود. دوست داشتم وسط تمرین بدوم و مارادونا را بغل کنم؛ باید یکی من را نیشگون می‌گرفت تا باورم شود این واقعیت است. مسی با نصف زورش بازی می‌کرد اما جوری به نظر می‌رسید که انگار صددرصد توانش را به کار گرفته است.»

با این وجود، هیچ‌گاه فرصت بازی در ترکیب اصلی ریورپلاته نصیب وی نشد. آپازا برای رهایی از نیمکت‌نشینی به تیم‌های سطح پایین‌تر پیوست؛ دوره‌ای پر از دلهره و بحران در باشگاه‌هایی نظیر دپورتیوو مرلو و دفنسورس د بلگرانو. وی در این باره می‌گوید: «از یکی از ثروتمندترین باشگاه‌های قاره به تیمی رفتم که حتی لباس مناسب تمرین و آب گرم برای دوش گرفتن نداشت.»

در ماه سپتامبر سال ۲۰۱۴ و در سن ۲۲ سالگی، کاسه صبر آپازا لبریز شد. پس از برگزاری مسابقه‌ای در لیگ دسته سوم، گوشی تلفن را برداشت، با پدرش تماس گرفت و اعلام کرد که دیگر تمایلی به ادامه راه ندارد: «دیگر از فوتبال لذت نمی‌بردم؛ همین که سوت پایان تمرین زده می‌شد فقط می‌خواستم هرچه سریع‌تر فرار کنم و به خانه برسم.»

او بلافاصله از ورزش حرفه‌ای کنارهه‌گیری کرد. فعالیت خود را از ساعت پنج بامداد با حمل کپسول‌های سنگین گاز در کنار یکی از دوستانش آغاز کرد و در همانجا دریافت که فضای بیرون از مستطیل‌سبز نیز به همان اندازه بی‌رحم است. آپازا مدتی بعد با بهره‌گیری از پس‌اندازهای دوران ورزشی خود، یک دستگاه وانت تهیه کرد و به تجارت خانوادگی پیوست. اکنون گونزالو عهده‌دار توزیع سیب‌زمینی، پیاز و تره‌بار به مغازه‌ها و رستوران‌های سطح شهر است و در این خصوص بیان می‌کند: «من فوتبال بازی کردن را رها نکردم، بلکه از حرفه‌ای دنبال کردنش گذشتم و امروز، آرام‌ترین روزهای زندگی‌ام را تجربه می‌کنم.»