میثاقیان: چشم‌بسته شموشک را می‌آورم بالا

به گزارش “ورزش اپ”، اکبر میثاقیان در سن ۷۳ سالگی بی‌خیال فوتبال و سرمربیگری نمی‌شود. او که خاطرات شیرینی با نوشهری‌ها و خصوصاً شموشک رقم زده، امیدوار است این تیم را دوباره در بالاترین سطح ببیند و شاید آن‌گاه به فکر بازنشستگی بیفتد. آقای میثاقیان، باز هم شموشک؛ مثل اینکه قسمت شما و این تیم تمام شدنی نیست؟ “شموشک خانه خودم است. مگر آدم برای برگشتن به خانه‌اش فکر می‌کند؟ من اینجا خاطره دارم، با این مردم زندگی کرده‌ام و روزهای خیلی خوبی داشتیم. وقتی گفتند شموشک به کمک نیاز دارد، گفتم می‌آیم. اکبر میثاقیان اگر بتواند برای شموشک کاری کند، چرا نیاید؟” شرایط سخت نیست؟ تیمی که می‌خواهید تحویل بگیرید چالش‌های زیادی دارد. “اگر کار آسان بود که می‌دادند یکی دیگر انجام بدهد! من عاشق همین کارهای سخت هستم. تیمی که همه‌چیزش آماده باشد مربی نمی‌خواهد. باید بیاییم، بسازیم، بجنگیم و بالا برویم.”

واقعاً به صعود امید دارید؟ “امیدوار نیستم، برای صعود آمده‌ام! من این مسیر را چشم‌بسته بلدم. پنجاه سال است در این فوتبالم. از این زمین‌ها، این سفرها و این بازی‌های سخت زیاد دیده‌ام. می‌دانم لیگ پایین چطور است و تیم چطور باید از آن بیرون بیاید. چشم بسته شموشک را بالا می‌آورم و این راه را حفظم.” این ادعا ریسک بزرگی نیست؟ شاید بعداً از شما بازخواست کنند. “بکنند! من از مسئولیت فرار نمی‌کنم. اگر می‌ترسیدم اصلاً نمی‌آمدم. مگر چند سال دیگر می‌خواهم مربیگری کنم که بخواهم محافظه‌کار باشم؟ آمده‌ام یک کار مفید انجام دهم و خاطره‌ای دیگر برای مردم نوشهر بسازم.”

هنوز با این سن‌وسال این‌قدر انرژی برای مربیگری دارید؟ “سن من را ول کنید! بعضی‌ها ۴۰ سالشان است اما انگار ۸۰ ساله‌اند، من برعکسم! تا وقتی پاهایم مرا کنار زمین ببرد، مربیگری می‌کنم. اگر یک روز هم با عصا آمدم کنار زمین، تعجب نکنید! فوتبال زندگی من است.” نسل جدید اصلاً شموشکِ آن دوران را به یاد دارد؟ “اگر ندیده‌اند، کاری می‌کنیم دوباره ببینند! شموشک زمانی تیمی بود که تمام فوتبال ایران آن را می‌شناختند. بازیکن می‌ساخت، هوادار داشت و شهر پشتیبان تیم بود. قرار نیست فقط بنشینیم و از شموشکِ گذشته خاطره بگوییم؛ باید شموشکی نوین بسازیم.”

برای این هدف به چه چیزهایی نیاز دارید؟ “همدلی. من معجزه‌گر نیستم اما کارم را بلدم. مدیریت باید پای کار بیاید، بازیکن باید مایه بگذارد و مردم نوشهر هم حامی تیم باشند. اگر این سه ضلع کنار هم قرار گیرند، آن‌وقت میثاقیان هم راه بالا بردن تیم را بلد است.”

پایان فصل شموشک را کجا می‌بینید؟ “بالا! من برای میانه‌های جدول نیامده‌ام. اگر قرار بود چند ماهی کار کنم، حقوقم را بگیرم و بروم، اصلاً قدم پیش نمی‌گذاشتم. آمده‌ام شموشک را یک رده بالاتر بیاورم.” و سخنی با هواداران شموشک؟ “بیایند ورزشگاه و تیمشان را تنها نگذارند. من پیر شده‌ام، اما هنوز برای پیروزی حریصم! آن‌ها هم همان شموشکی باشند که من و قدیمی‌ها به خاطر داریم، بقیه‌اش با من.”

آقای میثاقیان، این روزها مباحث پیرامون امیر قلعه‌نویی و تیم ملی نیز داغ است. شما سال‌هاست او را می‌شناسید، نظر شما چیست؟ “این جوان عمرش را پای فوتبال گذاشته و کارش را بلد است. طوری از مشکل کادرفنی حرف می‌زنند که انگار دیگران چه خدمت بزرگی به فوتبال و تیم ملی کرده بودند. کی‌روش تیم را به مرحله بعد برد یا چند بار راهی المپیک شد؟ کی‌روش که همه‌چیز را خورد و برد. مگر فوتبال این‌طور است؟ اگر قرار باشد با دو نتیجه مربی عوض کنیم، باید هر ماه یک نفر را بیاوریم. قلعه‌نویی باارزش است، فوتبال ایران را می‌شناسد و اکنون وظیفه ماست که یاری‌اش کنیم، نه اینکه هر روز تخریبش کنیم. انتقاد کنند، چرا نکنند؟ خودِ مرا پنجاه سال است نقد می‌کنند، هنوز هم سر پا هستم! اما انتقاد با تخریب متفاوت است. تیم ملی متعلق به قلعه‌نویی و میثاقیان نیست، مال مردم است. الان وقت مناقشه نیست. اگر نقصی هست بیان کنیم، امیر هم می‌شنود، اما باید پشت تیم ملی بایستیم.”

به موفقیت تیم ملی تحت هدایت قلعه‌نویی خوش‌بین هستید؟ “من به امیر اعتماد دارم. او مربی تازه‌کاری نیست که بخواهد امروز فوتبال بیاموزد. قهرمانی را تجربه کرده، فشار را تحمل نموده و روزهای سخت را به چشم دیده است. البته تیم ملی هم باید پیشرفت کند، خود او از همه بیشتر به این موضوع آگاه است. اما حرف من این است: این‌قدر امیر را نزنید، بگذارید کارش را انجام دهد و اگر ضعیف‌تر از دیگران عمل کرد، برویم یقه‌اش را بگیریم و خودم نفر اولی خواهم بود که جلو می‌آیم! اکنون باید کمک کنیم تا تیم ملی با آرامش مسیرش را ادامه دهد.”