تارتار – پرسپولیس و گلهای مورد نظر

به گزارش ورزش اپ، ثبت چهار گل مقابل استقلال خوزستان، سه گل در مصاف با ملوان و کسب بردهای دو گله برابر شمس‌آذر و ذوب‌آهن، شروعی تهاجمی را برای پرسپولیس رقم زده است. شاگردان مهدی تارتار در شش دیدار خود ضمن کسب ۱۳ امتیاز، ۱۲ بار موفق به گلزنی شده‌اند؛ با این حال، شاخص امید گل ۱۲٫۹۵ نشان‌دهنده کیفیت بالای موقعیت‌سازی این تیم است. سرخپوشان به‌طور میانگین در هر مسابقه فرصت‌هایی به ارزش ۲٫۱۶ گل خلق کرده‌اند که با میانگین دو گل زده آن‌ها همخوانی دارد؛ به عبارت دیگر، آمار گل‌های زده پرسپولیس به‌خوبی با کیفیت موقعیت‌های خلق‌شده تطابق دارد و نشان می‌دهد این تیم برای رسیدن به ۱۲ گل، پشتوانه‌ای آماری در سطح ۱۳ گل داشته است. در جداول فنی، پرسپولیس اگرچه در جدول رده‌بندی سوم است، اما در شاخص‌های امید گل و معیارهای ترکیبی جایگاه نخست را در اختیار دارد. با این وجود، بررسی جزئیات این شش بازی نشان می‌دهد که روند رسیدن به این آمار همواره یکسان نبوده و گاهی سرخپوشان فراتر از انتظار عمل کرده‌اند و گاهی نیز بردهای پرگل آن‌ها، تمام کیفیت فرصت‌های ایجاد شده را بازتاب نداده است.

بهترین نمایش هجومی پرسپولیس در این بازه زمانی مقابل ملوان ثبت شد. در جریان پیروزی سه بر صفر هفته چهارم، سرخپوشان به عدد ۴٫۰۲ در امید گل دست یافتند که بالاترین رکورد آن‌هاست؛ یعنی مجموع احتمال گل شدن ضربات آن‌ها بیش از چهار گل بوده است. در این دیدار، پرسپولیس ۱٫۰۲ گل کمتر از مقدار مورد انتظار خود به ثمر رساند که بیشترین فاصله منفی در کارنامه شش‌هفته‌ای تیم محسوب می‌شود. بنابراین، این پیروزی قاطع از نظر فنی ظرفیت نتیجه‌ای پرگل‌تر را نیز داشت، هرچند که در فوتبال، امید گل همواره تضمین‌کننده تعداد گل‌های نهایی نیست.

پرگل‌ترین خروجی هجومی پرسپولیس در تقابل با استقلال خوزستان دیده شد. شاگردان تارتار در هفته دوم با ثبت امید گل ۲٫۷۵، چهار بار دروازه حریف را گشودند و ۱٫۲۵ گل فراتر از انتظار آماری عمل کردند که بیشترین فاصله مثبت بین گل‌های زده و امید گل در شش هفته اخیر است. مقایسه این دو مسابقه نشان می‌دهد که در بازی با ملوان کیفیت موقعیت‌ها بالاتر بود، اما مقابل استقلال خوزستان دقت در تمام‌کنندگی به ثمر نشستن توپ‌های بیشتری را به همراه داشت.

در بررسی انفرادی، علی علیپور چهره اصلی خط حمله پرسپولیس است. این مهاجم در شش بازی با ثبت سه گل و سه پاس گل، نقش مستقیمی در نیمی از گل‌های تیمش داشته است. سهم ۵۰ درصدی او نشان‌دهنده تأثیرگذاری بالای او در فرآیند گلزنی و بازیسازی است. پس از او، پوریا شهرآبادی و محمدمهدی محبی با دو گل، و تیوی بیفوما با یک گل و یک پاس گل در رده‌های بعدی قرار دارند. همچنین مجید عیدی با دو پاس گل، و بازیکنانی نظیر محمد عمری، محمد خدابنده‌لو، ایگور سرگیف و سیدابوالفضل جلالی نیز در آمار هجومی تیم مشارکت داشته‌اند. این توزیع گل‌زنی، گویای مشارکت تیمی است، هرچند فاصله آماری علیپور با سایرین همچنان قابل توجه است.

در دربی پایتخت، پرسپولیس با ثبت امید گل ۱٫۸۵ به تساوی یک بر یک دست یافت. سرخپوشان در این مسابقه ۰٫۸۵ گل کمتر از انتظار آماری خود ظاهر شدند تا پس از دیدار با ملوان، دومین فاصله منفی بزرگ تیم ثبت شود. اگرچه این آمار نشان‌دهنده خلق فرصت‌هایی با ارزش بیش از یک گل است، اما برای تحلیل دقیق‌تر برتری در دربی، نیاز به بررسی امید گل استقلال نیز وجود دارد و عدد مذکور تنها کیفیت کار هجومی پرسپولیس را بازتاب می‌دهد.

ضعیف‌ترین عملکرد پرسپولیس در بخش موقعیت‌سازی، شکست یک بر صفر مقابل تراکتور بود. سرخپوشان در این بازی تنها به امید گل ۰٫۶۸ رسیدند و برای نخستین بار در فصل موفق به گلزنی نشدند. این تنها دیداری است که شاخص امید گل پرسپولیس در آن به عدد یک نرسیده است. در حالی که تیم تارتار در پنج مسابقه دیگر حداقل امید گل ۱٫۵۸ را ثبت کرده، در این بازی فاصله محسوسی با استانداردهای خود داشت و همان تک شکست و بازی بدون گل را رقم زد.

پرسپولیس مقابل شمس‌آذر و ذوب‌آهن با نتیجه مشابه دو بر صفر پیروز شد، اما کیفیت موقعیت‌ها در این دو بازی متفاوت بود. در هفته نخست، امید گل ۲٫۰۷ با نتیجه بازی تطابق نزدیکی داشت و تنها ۰٫۰۷ فاصله دیده شد؛ در حالی که برابر ذوب‌آهن، پرسپولیس با امید گل ۱٫۵۸ توانست به دو گل دست یابد.