مهم: اتهام کم‌کاری به بازیکنان تیم امید!

به گزارش ورزش اپ، طی دو ماه اخیر، فوتبال ایران تحت‌الشعاع حضور تیم ملی امید در رقابت‌های آسیایی قرار داشت که متأسفانه با بدترین نتیجه ممکن همراه شد. پس از وقفه لیگ و اعزام تیم به بازی‌های آسیایی ناگویا، پیروزی در نخستین مسابقه مقابل امارات، کورسوی امیدی ایجاد کرد؛ اما تساوی برابر چین و شکست سنگین و تاریخی چهار بر صفر مقابل کره شمالی، تمام آرزوهای هواداران را بر باد داد. تیم امید در دیدار با کره شمالی نمایشی به شدت ضعیف داشت و عملاً در برابر حریف حرفی برای گفتن نداشت. با وجود حضور ستاره‌های گران‌قیمت لیگ برتری، بسیاری تصور می‌کردند که طلسم سی‌ساله ناکامی در این مسابقات شکسته می‌شود، اما حتی صعود از مرحله گروهی نیز میسر نشد و پس از این ناکامی بزرگ، حسین عبدی با انتقادات شدیدی روبرو شد.

با ورود کاروان تیم امید به تهران، حسین عبدی در فرودگاه از سمت خود استعفا داد. او در گفت‌وگویی جنجالی، نکاتی را مطرح کرد که بازتاب گسترده‌ای داشت؛ چرا که شائبه کم‌کاری یا تعمدی بودن نمایش ضعیف بازیکنان در بازی آخر را تقویت می‌کرد. عبدی در این مصاحبه هفت بار از کلمه غیرمتعارف برای توصیف عملکرد بازیکنان استفاده کرد که به نظر می‌رسید پیامی کنایه‌آمیز در پی داشته باشد. اگرچه او مستقیماً بازیکنان را متهم نکرد، اما انتقاداتش از میزان تعهد تیم، ذهن هواداران را به سمت و سوی خاصی برد. در ادامه، گزیده‌ای از اظهارات قابل‌تأمل این سرمربی مرور می‌شود:

– نمی‌خواهم درباره این بازی غیرمتعارف حرف بزنم.

-آنها جنگیدند، ما نجنگیدیم

– تبعات نتیجه با من است

– غمگین‌ترین و عصبانی‌ترین آدم روی زمین هستم

– خدا را شکر می‌کنم با ۴ امتیاز و با شرمندگی تمام، نتوانستیم به دور بعد صعود کنیم.

– بعضی‌ها در شب بازی کره‌شمالی به فشار روانی به ما وارد کردند.

– بیانیه فدراسیون خیلی خوب بود، اما بعضی جاها رو نگفته بودن، این بیانیه مال تیمی هست که چهار سال بازیکن را در اختیار داشته باشند، نه ما که کلا در ۶۰ روز تیم را در اختیار داشتیم.

– همین بازیکنانی که الان بازی می‌کنند، فقط کافی بود بدوند و بازی را حفظ کنند. در هر صورت من نمی‌خواهم وارد این بحث شوم.

– قبل از آمدن می‌خواستم استعفا بدهم. اما تیم را انتخاب کردم و تیم را تنها نگذاشتم.

– سوال خبرنگار: این بازیکنان چندصد میلیاردی را دیدیم که ندویدند (عبدی واکنشی نداشت)

– اگر با بازیکنان غیرمعروف به مسابقات می‌رفتم، به دلالی متهم می‌شدم.

– اگر زمان داشتیم، تیم را آماده می‌کردم.

– دوست ندارم بچه ها زیر فشار باشند. اگر ندویدن و تکل نزدند، تقصیر من بوده.

– نمی‌توانم بگویم کم گذاشته‌اند یا نه.

– بازی غیرمتعارف در شان فوتبال ما نبود.

– دینم را به فوتبال، بخصوص به این جوانها ادا کردم.

– در رده نوجوانان خیلی ها کفش هم نداشتند پا کنند که این کار را برای آنها انجام می‌دادیم. خدا را شکر الان همه شرایط‌شان خوب شده، اما باید بتوانند انتظارات را برآورده کنند.

تحلیل این جملات نشان می‌دهد که عبدی فراتر از مسائل فنی، از تعهد و تلاش شاگردانش رضایت نداشته و در لفافه آن‌ها را به کم‌کاری متهم کرده است. گمانه‌زنی‌هایی همچون ترس از مصدومیت یا عدم علاقه به ادامه همکاری با سرمربی، از جمله دلایلی است که افکار عمومی درباره این موضع‌گیری مطرح کرده‌اند. البته برای درک کامل ادبیات و منظور سرمربی، باید کل مصاحبه را مشاهده کرد؛ چرا که شرایط روحی عصبانی و ناراحت او در این نشست، در نوع کلامش بی‌تأثیر نبوده است.

صرف‌نظر از حال و هوای فعلی، اظهارات امروز عبدی عادی نیست و به نظر می‌رسد در آینده ابعاد بیشتری از اتفاقات اردوی تیم امید فاش خواهد شد. حسین عبدی پس از پایان صحبت‌هایش در فرودگاه، به جمع خانواده خود پیوست و از آن‌ها به خاطر دوری‌های اخیر تشکر کرد. در حال حاضر تلفن همراه او خاموش است، اما انتظار می‌رود در روزهای آتی درباره چرایی استفاده از عبارت غیرمتعارف و تردیدها پیرامون کم‌کاری احتمالی بازیکنان یا انگیزه‌های شخصی‌شان برای حضور در تیم ملی، شفاف‌سازی بیشتری صورت بگیرد.