شیرین‌ترین طلای کره‌جنوبی در بازیهای آسیا

به گزارش “ورزش اپ”، لی جون‌سوک در مسابقه فینال انفرادی مردان برابر علی جلیل میثیر العلاوی از عراق، آغاز ضعیفی داشت و در ست نخست با حساب ۹ بر ۵ عقب افتاد. حریف عراقی که تمامی دیدارهای پیشین خود را با پیروزی قاطع ۲ بر صفر پشت سر گذاشته بود، این تصور را ایجاد کرده بود که کره جنوبی برای کسب نخستین طلای تاریخی این رشته مسیر دشواری در پیش دارد. با این وجود، جون‌سوک موفق شد با کسب شش امتیاز پیاپی، ورق را برگرداند و ست اول را با پیروزی ۱۱ بر ۹ به پایان برساند. او در ست دوم نیز با تسلط کامل بر جریان بازی، با نتیجه ۱۲ بر ۵ به برتری رسید و در مجموع با پیروزی دو بر صفر، اولین مدال طلای تاریخ فوتبال‌دستی کره جنوبی در بازی‌های آسیایی را به نام خود ثبت کرد.

اما داستان این مدال رنگ و بویی متفاوت دارد. جون‌سوک تا چند ماه گذشته به عنوان نیروی قراردادی در خط تولید شرکت ال‌جی الکترونیکس مشغول به کار بود و پس از گذشت چند سال، در آستانه استخدام رسمی قرار داشت. با این حال، به محض اینکه فوتبال‌دستی به فهرست رشته‌های بازی‌های آسیایی اضافه شد، او تصمیم گرفت برای تمرکز کامل بر تمرینات، از شغل خود کناره‌گیری کند.

مادرش، یون سون‌جونگ، همواره حامی او در این مسیر دشوار بود. جون‌سوک که در ابتدای دهه بیست سالگی‌اش فوتبال را رها کرده و به فوتبال‌دستی روی آورده بود، می‌گوید با وجود تنگناهای اقتصادی خانواده، مادرش مبلغی در حدود ۲ میلیون وون برای تهیه میز فوتبال‌دستی پرداخت کرد تا امکان تداوم تمرینات برای او فراهم شود. وی درباره حمایت‌های مادرش گفته بود: «هر کاری می‌خواهی انجام بده، اما تمام تلاشت را بکن. من به تو ایمان دارم.»

جون‌سوک پیش از ورود به مرحله نیمه‌نهایی نیز از دغدغه‌هایش گفته بود؛ اینکه بزرگ‌ترین نگرانی او این است که در صورت عدم کسب مدال، آینده شغلی و معیشتی‌اش پس از این مسابقات چه خواهد شد. او در ۲۷ سالگی در حالی پا به این رقابت‌ها گذاشت که یک موقعیت شغلی باثبات را برای دنبال کردن رویایش فدا کرده بود. پس از مسجل شدن پیروزی در فینال، جون‌سوک در حالی که مدال طلای خود را در دست داشت، رو به جایگاه تماشاگران فریاد زد: «مامان، مدال طلا را گرفتم.» مادر او که از نزدیک نظاره‌گر درخشش فرزندش بود، در آن لحظه اشک شوق ریخت.

این مدال برای جون‌سوک تنها نخستین طلای تاریخ فوتبال‌دستی کره جنوبی در بازی‌های آسیایی محسوب نمی‌شود. این پیروزی حاصل ریسک بزرگی بود که با رها کردن شغلش آغاز شد و با تغییر سرنوشت مسابقه فینال، پس از عقب‌افتادن با نتیجه ۹ بر ۵، به شکوهی دوچندان رسید.