کابوس‌تر از کابوس! قهرمانی از رئال فرار کرد

به گزارش ورزش اپ، رئال مادرید هنوز شانس جبران اختلاف امتیاز با صدرنشین لالیگا را دارد، اما شکست ۲ بر ۱ مقابل اتلتیکو مادرید در ورزشگاه متروپولیتانو، نخستین بحران جدی ژوزه مورینیو را در بازگشت به فوتبال اسپانیا رقم زد. کهکشانی‌ها در پایان هفته هفتم با ۱۵ امتیاز در جایگاه سوم قرار دارند و فاصله آن‌ها با بارسلونای صدرنشین به شش امتیاز رسیده است؛ شکافی که اگرچه در پایان سپتامبر تعیین‌کننده نهایی نیست، اما با توجه به نمایش‌های اخیر، زنگ خطری جدی برای سفیدپوشان پایتخت است.

بارسلونا فصل جدید لیگ را مقتدرانه آغاز کرده و پس از برتری مقابل لوانته، پنجمین برد متوالی خود را ثبت کرد. شاگردان هانسی فلیک پیش از دربی مادرید سه امتیاز از رئال پیش بودند و با پیروزی در این مسابقه، فاصله را به شش امتیاز افزایش دادند. اتلتیکو نیز با پیروزی در این بازی حیثیتی، ۱۶ امتیازی شد و بالاتر از رئال مادرید در رتبه دوم جدول قرار گرفت.

در نگاه اول، فاصله شش امتیازی در هفته هفتم نگران‌کننده به نظر می‌رسد، اما همچنان ۳۱ بازی و ۹۳ امتیاز باقی‌مانده است. رئال برای بازگشت نیازمند معجزه نیست؛ چرا که لغزش‌های احتمالی بارسلونا همراه با پیروزی‌های پیاپی شاگردان مورینیو می‌تواند جدول را تغییر دهد. بنابراین، صحبت از پایان زودهنگام کورس قهرمانی در سپتامبر عجولانه است. با این حال، حقیقت تلخ این است که شکست در متروپولیتانو، مشکلات ساختاری تیم مورینیو را به وضوح نشان داد.

رئال مادرید هنوز راه تسلط بر مسابقات را پیدا نکرده است. پیش از دربی، این تیم علیرغم شش پیروزی در هفت مسابقه ابتدایی، عملکردی نوسانی داشت؛ همان‌طور که در تقابل با الچه نیز رئال پس از پیش افتادن، کنترل بازی را از دست داد و در نهایت با گل دیرهنگام به سختی پیروز شد. مورینیو نیز پیش از دربی از ناتوانی تیمش در دیکته کردن ریتم بازی گلایه کرده بود. او هنوز به توازن لازم در خط میانی و دفاع نرسیده است. شکست مقابل اتلتیکو این تردید را ایجاد کرد که آیا رئال توانایی مدیریت بازی‌های بزرگ را دارد یا خیر. پس از اخراج دین هویسن، اتلتیکو از برتری عددی استفاده کرد و با گل‌های گریمالدو و دیوید پیروز شد و تک‌گل آنتونیو رودیگر هم برای فرار از شکست کافی نبود.

اخراج هویسن قطعاً نظم تاکتیکی رئال را برهم زد، اما ریشه‌یابی مشکلات تنها در این کارت قرمز، آدرس غلط است. تیم مورینیو حتی پیش از ده نفره شدن نیز در طراحی حملات مشکل داشت و پس از گل دوم نیز واکنش موثری نشان نداد. مورینیو اکنون با پرسش‌های بزرگی روبه‌روست: «آیا کمربند میانی توانایی دیکته کردن قدرت در نبردهای سنگین را دارد؟ آیا فاصله هافبک‌ها با مهاجمان بیش از حد استاندارد نیست؟ و آیا رئال بدون تکیه بر نبوغ انفرادی کیلیان امباپه، وینیسیوس جونیور یا جود بلینگام می‌تواند گره از کار خود بگشاید؟» پاسخ به این سوالات، سرنوشت فصل را تعیین می‌کند.

کیلیان امباپه با هشت گل در هفت بازی ابتدایی عالی کار کرده و وینیسیوس جونیور نیز نبض خلاقیت تیم است، اما در متروپولیتانو این ستاره‌ها محو بودند. تا زمانی که خط میانی در انتقال توپ و خلق موقعیت ناتوان باشد، مهار ستاره‌های خط حمله برای رقبا آسان است. رئال برای قهرمانی به بازیسازی منسجم و گردش توپ روان نیاز دارد.

بارسلونا به عنوان مدافع عنوان قهرمانی با تکیه بر فرم درخشان یامال و رافینیا، با قدرت در صدر ایستاده است. هرچند یک فصل طولانی در پیش است و چالش‌های اروپایی و مصدومیت‌ها می‌تواند هر تیمی را متوقف کند، اما شاگردان مورینیو دیگر جای اشتباه ندارند؛ چرا که از دست دادن امتیازات بیشتر، فضا را برای رئال مسموم‌تر می‌کند.

شکست در دربی تنها از دست دادن سه امتیاز نبود، بلکه ضربه‌ای روحی و حیثیتی محسوب می‌شد. این نتیجه نشان داد که پیروزی‌های اقتصادی ابتدای فصل، هشدارهایی بودند که نادیده گرفته شدند. واکنش رختکن مادرید و تصمیمات تاکتیکی مورینیو در ادامه فصل، مشخص خواهد کرد که آیا این بحران گذراست یا خیر.

آیا قهرمانی از دست رفته است؟ پاسخ قاطعانه منفی است. جبران شش امتیاز در ۳۱ بازی باقی‌مانده کاملاً ممکن است. رئال هنوز فرصت تقابل با بارسلونا و استفاده از لغزش‌های آن‌ها را دارد. با این حال، اگر مورینیو نتواند نقایص ساختاری تیمش را برطرف کند، این فاصله شش امتیازی می‌تواند به دره‌ای غیرقابل عبور تبدیل شود. دربی مادرید پایان کار نبود، اما یادآوری بی‌رحمانه‌ای بود که برای جاه‌طلبی در لالیگا، دیگر فرصتی برای اشتباه باقی نمانده است.