روایت تلخ مادر از مرگ پسرش: بچه‌ام رفت…

**فاجعه در جام بسکتبال جوانان فارس: مرگ دلخراش رضا کاظمی در آغوش مادر** حادثه تلخ و تکان‌دهنده مرگ رضا کاظمی، بسکتبالیست جوان شیرازی در جریان مسابقات بسکتبال جوانان استان فارس، جامعه ورزشی کشور را در بهت و اندوه فرو برده است. این فاجعه که در روز جمعه ۷ شهریور ۱۴۰۵ رخ داد، نه تنها خانواده داغدار کاظمی را برای همیشه داغدار کرد، بلکه خاطره‌ای تلخ و ماندگار را برای شاهدان عینی در سالن مسابقه برجای گذاشت. **رویای نیمه تمام در میانه بازی** رضا کاظمی، بازیکن جوان و با استعداد تیم خود، در جریان بازی، پس از اینکه تیمش پیش افتاد، تعویض شد و روی نیمکت نشست. اما لحظاتی بعد، قلب این جوان ورزشکار از تپش ایستاد و او بر روی زمین افتاد. در کمال ناباوری، مادر او که از کادر درمان بود، در سالن حضور داشت و با تمام توان برای احیای فرزندش تلاش کرد. اما متأسفانه، تلاش‌های او و سپس تیم اورژانس نیز بی‌ثمر ماند و رضا جان به جان آفرین تسلیم کرد. **روایتی از مادری داغدار** مادر رضا کاظمی، با چشمانی اشکبار، جزئیات تلخ آن روز را روایت می‌کند: از ابتدای مسابقه در سالن حضور داشتم و پسرم کوارتر نخست را بدون هیچ مشکلی بازی کرد. او از نظر جسمانی در بهترین حال بود و هیچ نشانه‌ای از بیماری قلبی یا ناراحتی در او دیده نمی‌شد. اما در آن لحظات سرنوشت‌ساز، همه چیز به سرعت تغییر کرد: رضا روی نیمکت نشست و همین که نشست، یک دفعه روی زمین افتاد. پزشک تیم بلافاصله CPR را آغاز کرد. چند بار CPR انجام شد و بعد خودم ایشان را کنار زدم و گفتم اجازه بدهید خودم CPR انجام بدهم و خودم چندین بار این کار را انجام دادم و به او تنفس مصنوعی دادم. **انتظار دردناک برای رسیدن آمبولانس** در کنار تلاش‌های مادر و پزشک تیم، یکی از داوران مسابقه نیز که سابقه گذراندن دوره‌های فوریت‌های پزشکی را داشت، به عملیات احیا پیوست. اما در این میان، انتظار برای رسیدن آمبولانس به یکی از تلخ‌ترین بخش‌های این روایت تبدیل شد. مادر داغدار با بغض می‌گوید: من مدام داد می‌زدم که اورژانس را خبر کنید، نمی‌دانم دقیقا چقدر طول کشید اما شاید ۲۰ دقیقه، شاید نیم ساعت یا بیشتر. آن لحظه اصلا حواسم به زمان نبود و فقط رضا را می‌دیدم و تلاش می‌کردم او را برگردانیم. سرانجام آمبولانس به محل رسید و نیروهای اورژانس با استفاده از تجهیزات پزشکی، شوک، CPR، تنفس مصنوعی و دارو، تلاش‌های خود را برای نجات جان رضا ادامه دادند. اما گویا دیر شده بود. **تسلیم ناپذیری مادر و پیگیری برای جلوگیری از تکرار** پس از تلاش‌های فراوان، پزشکان اعلام کردند که دیگر امیدی برای بازگرداندن رضا نیست. رضا به بیمارستان منتقل شد، اما تلاش‌ها برای زنده ماندن او بی‌نتیجه ماند. مادر رضا با قلبی شکسته می‌گوید: بعد از مدتی تلاش برای احیا، آمدند و گفتند دیگر رضا نیست. این مادر داغدار، با وجود اندوه فراوان، از پیگیری جدی این ماجرا خبر می‌دهد: من دنبال پول نیستم، بچه من رفت و دیگر برنمی‌گردد و فقط می‌خواهم پیگیری شود که این اتفاق دوباره برای بچه دیگری نیفتد. چهار خانواده دیگر حداقل وقتی بچه‌شان را با هزار امید به مسابقه می‌آورند، با ناراحتی مثل من به خانه برنگردند و من فقط همین را می‌خواهم. **ابهام در امکانات امدادی و درخواست رسیدگی** او همچنان اعتقاد دارد که با امکانات امدادی بهتر در محل مسابقه، ممکن بود فرزندش زنده بماند: من نمی‌توانم بگویم حتما رضا نجات پیدا می‌کرد، اما وقتی روی زمین افتاد، هنوز نفس می‌کشید و ما تلاش می‌کردیم او را احیا کنیم. مراسم تشییع و تدفین رضا کاظمی، بسکتبالیست نوجوان استان فارس، با حضور پرشور مردم شیراز، اعضای خانواده و همبازیانش برگزار شد. خانواده او اکنون خواستار رسیدگی جدی به این پرونده هستند تا مشخص شود چه کسانی در این ماجرا قصور کرده‌اند و از تکرار این دست اتفاقات تلخ در میادین ورزشی جلوگیری شود. این فاجعه، تلنگری جدی است بر ضرورت ارتقاء سطح آمادگی و تجهیزات امدادی در تمامی مسابقات ورزشی، به ویژه در رده‌های سنی پایه.